3

lerer ſut un lerer ſut ntude loten em ſcho eamaglln

1* 4 de s audie i mmasinlen Stia côn o lu 8 hanci

da 1 lacunayan nõ tamt hti eän an miæ doc 8 Bache 1 ſüh eziuuent zarillo daäun, linter cO ih ipulos tegn enlioni Mretä cum anh Auis alis teaecogrli atũ. Siqui 8 ccum iun oleat nor Mre nullo lenl e dicitur. 54 e,leuten aut imme anntati conſecn PDlatonén Mprnt.lmoinui nibus alii Mi eriotumfin men apu M lb zdelegi uit, ita va Matla cgtetu fite amici M ertcctä ſeu rei famil Erndmiaiſtein ita? ATE iudentama s filios tra att edocidos, C atos, nulli 2 ipenrsse vI poteb 54 üwiinrat Pf diceren is kariamän. tit in expli ntimnr. atoni conc M dlorckeunt. eſiderari? V A ctiurtät 11 win

Ir 44 1

G

d Qfratt

ſe deſcripta Kmbi

e

ncömemor Mm dicti 9 ocet ulie

avia eos er ue rationibt Ariſt. peccati t illum omni Km quo ve rrei anake ſ fortè id c u umn

in libros de 4 ll zue⸗ 18 1 (cdillum int, bot

„erl c ulatibus reſt 809

„RXFATIO IN ALCINOVIM.

genere fallerétur. Quòd etiã ſcribit Beſſario Cardinalis ca. 7. lib. z. cõ-

tra Trapezuntiũ. Sed de vtriuſquc philoſophi cõſuetudine ſatis. Nũc ad ea veniamus quæ propria ſunt noſtro authori& ei libro quẽ nũc habemus in manibus. Compendiaria hæc eſt vniuerſæ doctrinæ Pla- tonicæ ſecundum tres philoſophiæ partes diſtributa deſcriptio. Quæ quobushominũ generib'vtilitatẽ eſt allatura. Rudes enim in ea quaſi in tabula, magui operis quod ab ipſo Platone multis dialogis abſolu- tũ eſt, primas lineas cũ aliqua voluptate intuebuntur: eaq; ad eius do- ctrinæ, quæ nunc tantum adübratur, perfectiorem cognitionem ex- citabuntur. Qui autem in ipſo Platone diu multũmque erunt verſati, ſic ſuorum ſtudiorum quaſi ſummam facient:& in preteriti laboris maximo fructu, iucundiſſima recordatione perfruentur. Sed hoc ad Alcinoi modeſtiam pertinet, quod vt rudibuspotius liber hic ſcriptus vidererur, d-ννν appellauit; quaſi rudimentũ, vel rudem inſtitutio- nem, quæ ad Platonis doctrinam viam tantummodo paret- Sic enim de hoc libro loquitur extrema pagina. Hæc vero, inquit, vt ad Plato- nis doctrinam via paretur, ſatis abundè dicta ſint. De quibus quedam fortaſſe ſuo ordine, alia extra ordinem ſparſa: ſic tamen ſunt omnia expoſita vt ſuperiorum ſpeculatione ad ea quæ ex illis conſequuntur & ad reliqua eiuſdem decreta paratiores efficiamur. Quo etiam mo- do quidam(quod apud Ciceronem eſt lib. 1. de finibus)dicebat ſe Ta- rentinis, Conſentinis& Siculis ſcribere: quòd doctorum iudicium reformidaret. De Alcinoo perpauca ab aliis accepimus. Vt liber hic ſuo lumine ſplendeſcere potius, quam authoris nomine celebritatem vllam accipere videatur. Illum Conradus Geſnerus in ſua Bibliothe- ca, ex hoc ſolo libro agnoſcit. In cuius græco exemplari tria capita deeſſe ait, quę in interpretatione Marſilij Ficini ſunt 26. 27.& 28. Hęc autem, pace eius dixerim, à Ficino, neſcio qua ratione, tranſpoſita tan- tum crant& à nobis in ſequentibus ſuo loco repoſita. Volaterranus lib. 13. ex Suida commemorant Alcinoum philoſophum Platonicum epitomẽ ſcripſiſſe decretorum platonis à præſule Tropienſi poſtea in larinum conuerſam. Sed quis hic fuerit, quo loco natus; aut quo tempore vixcrit(quoniam hæc ad authoritatem ſcriptorum& intel- ligentiam pertinent) quæſiuiĩ quidem ſedulo: nihil tamen adhuc potui conſequi præter leuem coniecturam, quam lectori indicabo: vt de ea pro ſuo arbitrio iudicer. Cum ad comparationem doctrinæ Platonis cum iis quæ ad noſtram religionem pertinent, libros varios curſim euoluerem, incidi forte in Euſebij cap. 11. lib. 11. Äe Euangelica prępa- ratione. In quo magnam partem cap. 10. libri huius citat ad verbũ, aut certe perpaucis mutatis, atque his eiuſmodi vt in eis, ſicut in aliis permultis, exemplar Alcinoi quod ſequuti ſumus, deprauatum poſſis

C iij