——.——*—— ——————————————yÿõÿ———— ——

—ÿyÿõ—

3 mm.

1AC. CARPENTARII

imprimis familiaris& ab ea quam Atiſtoteles tenuit longè diuerſa. ubd, vi eodem loco D. Auguſtinus ait, ſuauius ad legendum, quam potentius ad perſuadendum ſcribit,& quod noſtris frequens eſt, quaſi in Pythagorcorum ſchola verſetur, pleraque pro ſua authori- tate, ſine ratione rata eſſe vult. Ariſtoteles autem contrain diſſeren- do ꝑlus habet virium quam ſuauitatis: nec- in philaſophan do. quic- quam recipit, quod non ſit probatum& naturæ legibus confirmatũ ciuſdémque lumine illuſtrarum. Ex quo, ſicut antea diximus, naturæ genius à veteribus eſt appellatus. Quęm quanquam Tertullianus in libro aduerſus hæreticos, damnet, miferrimumque appellet, quòd, vt ait, dialecticam inſtituerit artem ſtruendi& deſtruẽdi verſipellem, in ſententiis coactam, in coniecturis duram, in argumentis operarià contentionum, moleſtam etiam ſibiipſi, omnia retractantem, ne quid omnino tractauerit: D. tamen Hieronimus Commentario in Ezechielem, ciuſdem artis contra hæreſes hanc vtilitatem comme- morat: quod quicquid in ſæculo eſt dogmatum peruerſorum, quic- quid ad terrenam ſcientiam pertinet& putatur eſſe robuſtum, hoc ciuſmodi arte ſubuertatur,& inſtar incẽdij in cineres fauillaſque diſ- ſoluatur. Vt probetur nihili quod putatur eſſe fortiſſimum. Quibus rationibus hoc in philoſophorum ſchola Ariſtoteles iampridei vi- detur conſequutus, vt ab iis qui ad ſuperiores diſciplinas aſpirant ad eaſque ſibi viam parãt, Platoni anteponatur. Præſertim ab iis quibus placere cepit: id eſt qui ad eius doctrinã tempus& diligentiam ad- hibentes, omnium partium œconomiam conſiderare& in ſentẽtiis ſubtilitatem, in argumentis aculeos poſſunt perſpicere: ea ſuauitate neglecta qua in aliorum ſcriptis delicatiora ingenia primo aſpettu facile capiuntur. Nam vt incipiam à prima philoſophię parte& rem perducam ad extremam, quis non fateatur diſſerendi pręcepta ſi quæ apud Platonem extant, ca per varios dialogos ſine ordine eſſe ſpar- ſa: non ad vnius artis formam ab illo reuocata? At hæc ab Ariſt. in v- num collecta ſunt& tam acutè expoſita, vt nihil in illis deſiderare pofſis:niſi fortè, vt de Protogene Apelles dixit, quod non tollit ma- num de tabula:& tam ſubtiliter, etiam in minimis philoſophatur,vt dum cauere vult ne quicquam prætermittat, pleraque dicat quæ ad communem diſſerendi vſum minimè videntur neceſſaria. In iplo ve- 1ò præceptorũ vſu, permulta ſunt quæ Plato pro ſua authoritate po- nit, quæq́ue nulla ratione confirmat. Neque verò pauciora in quibus vbi rationem afferre conatur, plumbeus eſt, ſi cum Ariſtotelis acumi- ne conferatur. Sic enim cum in Gorgia de iis qui apud inferos ſuo- rum ſcelerum pœnas dare dicuntur, multa diſſeruiſſet, pro omni ra- tione ſubiicit, Hæc ſunt, inquit, illa Callicles quæ mihi auditu ſolo

“

dm ixcotrupte f

lubtlodecim i ſo khrinetim un fet inapoiii coe n anglis nison d g rambomini lnt ji ruugtiobophr e lälseſe erbo er Purds. N..

aunam dilict den ſo

nupeto tepone der ſi dno-Tominelte eeaudecen ü necisqond n ogiecturali dit n. uuioniusch un: nllnidebet, ei y deopolls exſut; dlldit in co e—) apobythagohr oticeto aihe a 1n 3 uuſgumobler n ulhärinlogu d n düg 1 gi Tuadm 2 wmdioriamee egetquas A 1 eneirot b ggüpoſtgu, 4r L han enrn uälkan dear rttanun dendige? nam