tate phil;. 1h rlo 4 Pbunnänn os elle c utuan aüenin ²C uidas de pei ln e alic an videamuaſ ¹o tortafl astituit Anan 2 Theod atas li. uas— ptiorum readinge dem 0 j— Aue icp ione byth 2ex Eriph emmemora am, inqu an proindedie atotidus 6 memotien, n lude eptam, adgn iſtorici d at æts Übrum; tantopert ut xotum gent opere qu be lodæisconld orici illus dpus necte elſe exil mte bunccayu- plurimu ims hæc delcead. vita à Phi Ao odeſcrixudl daulinum a† aditberlavi „Schitas, M petas poli— Lextremt dinfümo Uhyba nanas: VI umutbronc potanten* tdand da⸗ ac dierun unrudoregtenäe os Chalde in ledos,li ſeſtinos tei ſni Leemtin as& fame AWai ſol 5 latone teſſ a Xernhüch- bſit Eſchit iinsen, diloſophi! 3 pem fel

4 tü. nſtrolam f reihs. iles fub d diſchin biles lu— ti

4 8 —. vichu,E e frugali ac an ckchun

PRFATIO IN ALCINOVM. nunc barbari plurimi opinantut Solem videlicet, Lunam, Terram, Stellas Cœlümque ipſum. Videntes itaque hæc velut euntia motu quodam atque currentia de natura curſus illius quem videbant ab eoque quod eſt ben id eſt currere, Oous id eſt Deos, quaſi&torrε, no- minauerunt. Quod de codem Platone ſcribit quoque Euſebius cap. 3.lib. 9. de præparatione Euangelica: vbi ex Porphirio de antiquitate philoſophiæ apud Agyptios& Hebræos, hoc Apollinis oraculum commemorat.

Dura via illa nimi, ænatis clauſdque portis,

Quæ vitam nob is apperit, dondtque beatam,

Nec vero verbis facile enarrarier vllis,

Exponique queat, illo quo ſemita ducit

Quam primi ante omnes cœperunt tradere, pulch rar

Qui Nili epotant hymphas: Phanicib us inde,

Proximaque Ahſſyriis ea cura. Sed inclyta longé

Gens Hebraa illam nouit notamque recepit.

Quare Numenius Pythagoreus, in philoſophando Platonem non alium videri dixit quam Atticum quendam Meſem. Et Ariſtobulus Iudæus lib.j. ad Philometorã, Legem noſtram, inquit, in multis Pla- to ſequutus eſt. Aperte namque in multis diligenter examinaſſe ſin- gula videtur. Moſaica enim volumina ante Alexandrum& ante Per- ſarum imperium, traducta fuerant. Vnde plurima, ſicut& Pythago- ras, ille accepit. In quam ſententiam extat quoque epiſtola Marſi- lij Ficini. lib. 8. Epiſtolarum de concordia Moſis& Platonis. Adiece- runt etiam nonnulli Platonem cum in Aegyptum profectus eſt, Hlie- remiæ auditorem fuiſſe: magno temporum errore,& in quo opinio- nem ſuam D. Hieronymus aliquando retractauit, vt intelligi poteſt ex cap. 1I. lib. 8. de Dei ciuitate,& cap. 4. lib. 2. retractationũ. Alij ean- dem in multis doctrinæ conſenſionem cum religione noſtra, in illo

obſeruãtes, dicere auſi ſunt in hoc legendo Chriſtum diligenter ver- ſatum& ex eodem permulta ad nos tranſtuliſſe. Quam ſententiam in Cello Origenes reprehendit lib. 6. diſputationis contra eundem inſtitutæ. Ex quibus minimè mitũ videri debere, ſi de iis quæ ad nos pertinent, pleraq;, que ſunt vel maximè abdira, ille pro ſuis vſurpet: ſed multis inuoluctis tecta: aut ſi cum iniillis neſciat fortaſſè quid a- liena fide magis quam ſua loquatur, diuinus tamen philoſophus appelletur& paucis mutatis verbis atque ſententiis Chriſtianus fieti poſſe dicatur à D. Auguſtino libro de vera religione. Quam- quam neque ei proprium eſt vt neſgiens multa fundar perſuaſio- nis Chriſtianæ quaſi oracula. ſed, vt Tertullianus ſcribit in Apo- logetico contra gentes, omnibus vetetibus philoſophis, poetis

atque ſophiſtis commune. At hæc certè philoſophandi ratio fuit illi B iij