. 1AC. CARPENTARII

afferent adiumentum. Topicæ artis pauca fortaſſe præcepta ſunt quæ aut Platoni contraria, aut ex eo deriuata videri boſſint. At locorum exempla penè infinita, in quibus Platonem rariſlimè ſeeſaltd„fre- quentiſſimè vero exagitat. Quæ quia quibus ex Hondi 8* educta lint‚ gnoramus, ea interpretãdo contaminamus: atqué co a dnd co- gimur quod iam in Peripateticorum ſchola tritum eſt, exemplorum veritatem in ipſis preceptis non eſſe exquitendam. In Analytica arte, demonſtrationis philofophice,à populari argumentation e diltinctio apud Platonẽ extat in Menone: vbi agitur de ſtatvis Déędaii volitaàti- bus. Omninòôq; diſtinctio duplicis Metbodi, exacte ſcilicer&e popu- laris, ab eodem expreſſa cũ aliis locis multis tum maximè in Timæo: cum eam pro natura rerum quæ in ſermonem incidunt, docet eſſe variandam. Et cum vterque ca quæ opinione comprehendu ntur, di- ſtinguat ab iis quæ in ſcientiam cadunt: hoctamen differunt quod Plato illa ſuaptæ natura& reipſa ita diſtincta eſſeé vult. vt ſcientia i- dearum ſit, opinio eorum quæ pertinent ad res ſingulas in ſenſum ca- dentes. Ariſtoteles autem corundem vniuerfalium ſcientiam& opinionem eſſe docet cap. 26. lib. 1. Analyt. poſt. Sed ita tamen vt pro varietate mediorum per quæ ciuſmodi cognitio duplex compara- tur, hanc ab illa velit eſſe diſtinctam. In eadem etiam atte cum pars ea quæ de demonſtrando eſt, ducit initium ex eo in quo agitur de do- ctrina& diſciplina noſtra ex aliqua antecedente cognitione parta, hoc ad ambiguitatem Menonis pertinet,& ad euertendam recorda- tionem ſuperioris vitæ, quam Socrates apud Platonem inducit, vt illam explicet. Quanquam haud ſcio an ei ambiguitati Ariſtoteles il- lo loco omnino ſatisfaciat, In ipſa vero Phyſiologia non erit facile exitum reperire, ſi vel indicare tantum volumus omnia in quibus Ariſtoteles ſine hac comparatione non poteſt intelligi, vel ea in qui- bus ille Platonem interpretari, aut illuſtrare videtur: Ionge verò plu- ra in quib us eidem ſtudioſè aduerſatur. Nam in numero primorum principiorum inter ſe conſentiunt(ſi quidem vterque tria ponit) fed in illo, iis maximè differunt: quod Plato priuationem à materia non diſtinguit, in qua Ariſtoteles inuentum ſuum multis verbis cõmen- dat lib. 1. Phyſic. De forma omnino contrariæ illorum ſent entiæ eſſe videntur. Exemplarem enim, quam Plato ideam appellat& vnius principij rationem habere vult, Ariſtoteles quibus poteſt rationi- bus labefactare conatur: eamque ſolam quæ in rebus ſingulis eſt& cum materia communicat, in principiis numerat: quam Plato quidẽ agnoſcit, ſed principij vim habere negat. Atque cum Ariſtoteli illa interior ſit& prima ſummaque rei cuiuſque naturalis perfectio: ea- dem Platoni ſecunda tantum eſt& inchoata. Quia ipſius ideæ eſt i-

—

— mni naei S 1 onpion dedch; cbtuuir R in priocids pi ae A. revidentut, formaro O vn beplet ſe yyeler Hoc B gullne iniſ i ſons cootine auckonem degte 5 nlles omasdt cjienäoelle En lnllpenunttetn e ſe Fillmcs K 8 0 neohinent. a ſ Metam inte p rawodlor p unpoqpe K pe a p zigaxtodadlit de l MMabeidtege dim kiuntur& o, pterernotam i

——— ———

——»

1

Jac altteum ta Roni antem in m— Mloribus min e

1

1 an beoden e Ronupdum y enaleaf Nelæ atorma 12

hhr maern loſenplotesm ee

woße ndica, i 2.

idars kelichae 1