an lda dn Suiſds n a a wlän b
1
ſt quare ngnmnn unnon pocſtnu l
„
rlonge m c uc xaſincmmpom
upeno—
qux perpl uuñ deſcm apitur quoddecdem
amari, ueläflumm
cademdieredt ä
alibilx. Xalbiam neceſſ eſtabi
diſſoluit, maſim
acſtabilis eſt pb — tres exc
capitibus fu ſu hetes b
atq; Indiua: namſr
edirecto duent W cſer uxnoſiqpſis
LIBER VIGESIMVSPRIMVS.
temhyems. Sedin inſula S. Thomæ cum Soleſt in ſignis borealibus, flant uenti, Auſter, Sirochus& Garbinus uocati, qui pluuias adducüt:
549
ua à nobis autem æſtas:illisautem ex extremo receſſu Solis æſtas, nobis au
humidi enim ſunt. Boreas, Græcus& Magiſter(ita enim hos uẽtos unuo
cant) nõ flant ibi, proptereaillis duæ hyemes: quia cùm Sol eſt in æqui-
noctijs, ſuperſtati in capitibus illorum, à Martio ad Au guſtum uenti et
frigus:cum Sol eſt in auſtralibus ſignis, à Solſtitio, id eft Decembri, 5
nuario& Februario æſtas.
De noſtra igitur regione quòd hec ita ſint nihil eſt cur dicaſaſiiper-
eſt ut de illa hæc demonſtrentur. Nam accedente Sole, ut dixi, cõfertim attrahitur uapor: qui cum ſit aded copioſus atq; interpoſitus inter ter⸗- ram& Solem, refrigerat modicè aerem,& humectat uehemẽter. Talis
autem conſtitutio meritò hyems uocatur. Igitur ci cum Sol eſt in illorum
uerticibus, tunc hyems incipit. Conſtat in inſula S. Thomæ Indiæ, quę
Luſitanorũ eſt, ac ſub ęquinoctio poſita, duas eſſe hyemes Sole in æqui
noctijs ſtante: alteram menſe Martij, alteram menſe Septembris: æſta- tem uerò menſib.in quibus Sol maximè abeſt, Decembris, Ianuarij ac
Februarij. Nam licet Februario Sol ſit iuxta ęquinoctiũ, cõtingit tamen
quod& nobis Sole in Leone conſtituto, æſtum magnum fieri ob præ- b
cedentem iam calorem. Quamobrem hyems ab aduentu Solis fit, Are-
eſt, quòd Sole quieſcente circa eandem regionẽ(hoc autem fit maximè
iuxta Sienem ac Meroem) pluuiæ adedò abundãt, ut flumina tumeant, KlLalueos exeuntes terram irrigent, unde inunclationes adueniunt. Cur
igitur primùm à Solſtitio æſtiuo fiunt hæ pluuiæ illicdò,& non ante,
ab æquinoctio cum partibus Cancri, in quibus Sol moram ducit ab xi. Iunij ad xi. Iulijr Cauſa eſt, quoniã terra diuturno receſſu Solis iam ſic-
ceſſu autem, ut diximus, æſtas atq; ſerenitas. Maiora autem ſunt heci Ir. montibus; atq; etiam euidentiora quam in plano. Exhis manifeſtum b
cùm partes Geminorum quæ ſunt ab xi. Maij, ſint in eadem diſtantia
cata eſt, nec attractio uiget donec 80l impreſſerit calorem uehementẽ:
hũc imprimere nequit antequàm in eadem linea circumagatur. Hocau-
tem non contingit ante ſolſtitium nobis. Atqʒ hæc eſt cauſa cur nõ an- te ſolſtitium nobis uehemens æſtus cõtingat, æſtasq́; ob id incipiat, nec
hyemis ſimiliter: initium enim perfectionis ſemper eſt à perfectiſsimo ſtatu. Athic fit Solis ſolſtitijs altero quidem ad calorem, reliquo ad fri
Aeſtas d ſolſti- tio cur initium ducat& hyẽs.
gus procedente:tunc enim Sol quaſi immobilis eſt. Non igitur anteq;
ad ſolſtitium æſtiuum 801 peruenerit attractio uehemens inchoabit,
quare nec pluuiæ: antè enim à ſiccitate aeris uapores attracti conſumen- tur. Incipit igitur pluuia hæc in Æthiopia ab æſtiuo ſolſtitio,& xl. die-
bus perſeuerat. Cur autem nõ donec ad Libræ initium S0l peruenerit:
Eadem cauſa quæ de æſtatis terminis adduci ſolet, ſatisfacit. Cum enim Solad medium Leonis acceſſerit, iam adeò ſiccat terras,& ſenſim trahit,
ut pluuiæ etiam deſinant abſumpto uapore. Cim igitur ab initio Can-
L, 3z


