LIBER DECIMVSNONVS. 539 & terra prodit, plerunq; pars eſt grauior, pars acutior. Grauiorem ad con curſus hominum& gemitus referunt, acutiorem ad equorum hinni- tus. Quamobrem antiquis relictis exemplis, ad quædam noſtri tempo ris deueniamus. 3 3 Refert Nicolaus Venetus in Indica hiſtoria, nauclerum Indum cuùm Nicolai veneti ceſſaſſent uenti inuocato ut ipſe appellabat Deo Mutthian, tandem in hiſtoria. Arabem quendã illum deſcendiſſe, correptumq́; hominẽ exclamaſſe, per nauimq́; currentẽ ad tabulam quæ hac de cauſa malo appoſita erat, acceſsiſſe. Carbones quoq; qui ibiaderãt deuoraſſe,& galli ſanguinẽ pe

idonibus auiroapert tijſſe, quẽ protinus iugulato gallo exugit. Inde rogaſſe, quid nam pete- diplumſdi paruma rert. reſpondente nauclero, uentos,& qua ex parte exponente, illos in- 3icacodxmoncu ern tra triduũ daturũ ſe pollicitus eſt. Admonuit quoq; eos ut in occaſionẽ erd biſecuram, nega pPparatieſſent. Soluta coniuratione Arabs nullius eorum quæ uel prædi ademaacegrate, Nerat uel paſſus fuiſſet memor. Tempore tamencõ ſtituto omnia ex ſen gemülommanaam tentia ſucceſſerũt. Ergo uidentur aliquid aut poſſe aut præſcire dæmo-

b d nes, ſed ob contemptũ multa obliterata ſunt. Contemptus euenit, quo-

auni mledci, cuiug

. niam glericʒ his artibus confiſi non ſolum male periere, ſed nihil egre- ubitarepoſſet, neum

gium in arte ſua ſunt conſecuti. Id non tantum artis leuitate contingit,

t. venun deccme 1 quantum tractantium audacia, qui hoc ſolo auxilio ſibi multa pollicen 05 incidiſſe. Nanic tur. Sed qui iam armis aut eruditione aut arte aliqua præſtant, uidentur Mcrent, K homnent ab his non leue incrementum habuiſſe: uelut Petrus Aponenſis Conci petrus Aponen last lator eusjguennpalimeltgortamarrernamconſtcutum necromnan ſmeanen tacccſſurus, udir- tiæ auxilio, ut ipſemet teſtatum reliquit. Erat uir alioquin inclytus, ſi la urus. At dgnan be hac caruiſſet. Vigebat olim in Hiſpania hæc ars, publicecq́; doceba- 4 38.„„..„.

—* rurin SCalam: cis legibus ſublata eſt. Adeſtmalmat turi Salamãtica academia, nunc uerò publicis leg lata eſt. Vn

rium ſtudis,& 62

de ibi aliqua adhuc artis experimenta ſuperſunt. Narrabat mihi Don cſtantini Fon

Conſtantinus Fontanus Hiſpanus theologus,& ab exomologeſi Prin tani hiſtoria.

—„„ ,7,.„—....„ 2».„ lqua an 9 cipis Philippi Hiſpaniarũ, dum in Vagliadolit ciuitate Hiſpaniæ, in do quid eſſet,o mo typographi quæ malèob ſtrepitus audiebat nocturnos diuerſaret,

cpites in his rebul

.. 1I 5 bt — 1 amen qua rmnge

rusctiam fex anta 3 K 1 m ntiũ concurlis ũ k

non ſco uidemrn 9

tur. 24 b ausf Sed nullibi magis ſeu dęmonum ſeu mortuorum ueſtigia uidere aut au Demanes er —* nriios⸗ dire licet quàm circa morituros, aut poſt ingentes clades, uel peſtilentię 6 quando entur. de ntunus b temporibus. Dupliciter autem morituris hæceueniunt: uel ipſis, unuſ- ſeni 1pne) t witctium eqqu vpef quiſqʒ enim antequàm moriatur aliquiduidens terretur:& poſtquàm amulius erit* außs uiderit, nõ ſuperuiuit. Et quanquam naturale eſſe poſsit, mirum tamen

au mturaliacf- 1u eſt. Vidi clariſsimum uirum qui cum mouere ſe nõ poſſet, ubi ed uen- diuſo chan urwſt 12

prima nocte incubum ſenſiſſe: ſed cum oliuas nigras in cœna comediſ- ſet, naturale exiſtimaſſe, cum incubus inter morbos numeret. Sequen- ti nocte ſuper lecto uidet auditq́ʒ feles cõcertantes, quod quanquam du rum uideretur, quia tamen eſſe poterat,& hoc naturale eſſe duxit. Ter- tia autem nocte cum nondum dormitũ iſſet, de hisq́; diſſereret, tubę uo

cem quaſi in aure audiuit. Exiſtimans ſibili ſpeciem eſſe, pueros uide-

bat qui ibi aſtabãt ridentes:tum uox illa cubiculum circuire cœpit, per-

fectoq́; circuitu ſub lecto ſe abdidit, ibi diu ſtrepens, cum nihil uideret᷑.