dob Walän »quland ta 1 ucltagun t

— 8 d euu d Lüiga a

1 Da. Rurlus nmlinelenents de aſtrorun,(d entiatales, uugi lpnis etim quin aporerarefacdo. Acorrupta, utin ne: llaimpreſle, dus. Manifeſtum uritatẽ aeris non erumplexnõeſt regoneubiuenti aisaliss. Nuncſo⸗ calorccli,&hu⸗ ſuntpriuationes rreuerur demenD quandoquideuii od necpabuloin mtenet ſedem mn d gen erationèpr celementübaud dtens uiuereabi ammauocat. 1

erpetud mouti ſima ſit,& quo Db ſubtilitztẽi diuidit ac ſcindi ſubſtanti Er crationealteran Harium eſt. 1“e numidumch di Cumigiturne mutatione iniin

que agitur, uel ob impetũ, uel repulſus, uel prohibitus. Impetus fit ue

LIBER SECGCVNDVS. 37

& pernè exiſtentia, flammã eadem ratione deorſum ferri neceſſe eſt. Non

igitur flamma ſemper ſurſum fertur, ſed ob id plerũc quòd pabulum

in imo poſitũ eſt. Cum tamen in imum fertur, aded urit, ut ſi humidum

eſt quod uritur, repentè colliquatum ſuffocet ignem: ob idq́; cerei con cur crei con- uerſa flamma inferius ſpontè extinguuntur. Ligna autem non ſic, quòd uerſi extinguã humidum colliquari non queat. Extinguuntur etiam aliam ob ratio- 112

nem, quod, ut dixi, ſemper ſuperior pars flammæ ab inferiore, quæ nu

trimento proximior eſt, propellitur: unde ſuprema flammæ pars con- Fumus quomo tinuo tranſitu extincta in fumum uertitur. Eſt enim fumus mediũ inter 4o gneretur. flammam& aerem, atq; ideo duplex. Quidam qui flammę ſuccedit,& Tumus duplex. hic tenuis ac neceſſarius. Omnis enim flamma in fumũ uertitur: ſed hic cuùm tenuiſsimus ſit, in aerem celeriter trãſit, atq; ob id nec ſuffocat, nec

oculos urit, ſed ſolum calefacit ac ſiccat. Alter eſt fumus qui flãmę pręit generationem, atq; hic humidior eſt, ac oculos urit& ſuffocat, quòd in

aerem nõ facilè conuertatur. Idem plerũq; ex carbonibus prauis achu midioribus lignis excitari ſolet. Primus igitur cum flamma deſcendit

2.„.2„ 2 7„ A in cereis conuerſis, dum aſcendere nititur, flammæi pſi occurrit, eamq́;

celerrimè ſuffocat. Declarauimus enim quòd huius quãtitas gignatur

„„„— 2 8 N. immenſa, cum ſingulis momẽtis flamma quæ maximèà nutrimento re

mota eſt,& in ambitu aeri uicina, in fumum tranſeat, cuius copia nihil mirum eſt ignem illi occurrentem celerrimè ſuffocari. Huius igitur mo

B tus tam rapidi cauſa, flamma cuncta corrumpit, non ſolius immenſę ca

liditatis ratione. Sed tamẽ motus hic in flamma interior, quia ſenſim fit,

nos latet. Nec flãma tota illicò perit, ſed quæ ſolum eſt in ambitu: nam

quę in medio eſt, tandiu manet, donec ad extremum in contactu aeris

Perueniat, aliter in fſfammæ medio non eſſet. Sed fumus retrò quando- euſe cur cubi cula unlo e-

I7 pleantur. ob multitudinẽ, uel ob celeritatem motus. Ligna igitur uiridia& mul- Caminus fuma

titudo flammæ, replẽt cubicula fumo. Venti quoq́; rep ellunt fumum, non remittens. & anguſtia camini prohibet exitum, uel ſi anguſtior ſit 8,7 in imo, ut nõ recipiat. Maxima autem cauſa eſt àuentis. N Nam fumus altius ſemper aſcendit tum ob impetum à( flamma conceptũ, tum ob leuitatem. Vbhi uentis occur- She rat, maximè ubi copia uiridium lignorũ adſit, retrogre-(νs ditur:& qui ex quatuor partib. foramina habet, ab om- N niuento impeditur: nam undiq; patet. Auxilium àno- bis ratione excogitatum. In quatuor partibus, oriente, occidente, meridie, ſeptentrione binos colloca canales ντ fictiles ex aduerſo poſitos, ita ut alter ſurſum feratur,

reliquus deorſum: nam impoſsibile eſt octo uẽtos, qua(

tuor inferius tendentes, quatuor autem ſuperius, à qua tuor cœli principalib. regionibus ſpirare. Quod ni fiat,

fumus minime poteſt retrò pelli: atq; id etiã experimen

e 2