e 1 * 8 8 N 6 — 3 4 1 8 1 1 1 4 3 f * 13 4 f 8 3 1 4 . 1 8 S 1 8 3 3 1 3 „ ee 4 4 . 1 if 1 6 p f 11 1 3 EA 1 ¹ T A EA 3 4 4* 1 f 3
————
24— ꝗpuoc 3
gularis eſt; poſterior autem(Tab. IX. fig. 1. B. B.) latior, ſed tenuior.
Connexio: ma(Tab. IX. fig. 1. No. 1.), et poſterius cum proceſſu ſca-
pulae, acromio dicto(Tab. IX. fig. 1. c. c.) Subſtamia: in medio valde ſolida, ut cetera oſſa fiſtu-
loſa, in extremis autem diploẽtica.
WMus.: ſcapulas firmando totum humerum muniunt, no-
tabilioribusque vaſis ſanguiferis praeſidio ſunt.
SIcapulae ſeu homoplatae.
Situs: in poſteriori et ſuperiori thoracis parte(Tab. XIII. fig. 3. X. Z. I. V. T.).
gura: fere triangularis.
Diviſio et regiones: notanda hic occurrunt: ſuperficies interna concava, coſtas reſpiciens(Tab. VIII. fig. 6.); ex- terna paululum convexa(Tab. VIII. fig. 5.), in qua emi- nentia illa notabilis transverſim excurrens(Tab. VIII. fig. 3. a.), ſpina ſcapulae vulgo dicta, anterius in acromium ter- minata(Tab. VIII. fig. 3. X.); cavitas minor ſupra hanc emi- nentiam, ſupraſpinata,(fig. z. m.), inferior et maior, infraſpi- nata(fig. 3. n.) nominatur, muſculis ſunt repletae; tres porro margines, ſuperior breviſſimus et acutus(ſig. 3. O.); anterior omnium craffiſſimus(fig. 3. p.); et poſterior longiſſimus, ſcapulam reſpiciens oppoſitam, baſis vocatur(fg. 3. d. d. d.); hi margines duos efficiunt angulos, ut ſuperiorem acutum
(fig. 3. z.); et inferiorem obtuſum(fig. 3. I.); ca regio, quae pro tertio plerumque angulo aſſumitur, ſuperficiaria, ovalis, carti- lagine munita eſt excavatio, ſeu cavitas glenoidea, ad humerum recipiendum(Tab. XIII. fig. 3. V.); parva inciſura inter hanc
et ſpinam ſcapulae, collum appellant(Tab. VIII. fig. 4. c. c.); inſuper conſiderandae duae apophyſes robuſtae, incurvatae, altera nempe ex ſpina eminens, clavicula copulata, ſummum humeri ſeu acromium conſtituit(Tab. VIII. fig. I. 2. 3. 4. 5. 6.
x. Tab. Xl. fig. I. x. Tab. XIII. fig. 3. X. X.); altera ea-
que minor ex margine ſuperiori prorumpit, ob aliquam ſi- militudinem coracoidea vocatur(Tab. VIII. fig. 1. b. b. Tab. IX. fig. 1. b. b.); ſuperſunt adhuc in hac regione tres inci- ſurae, maxima inter ſpinam et cavitatem glenoideam(Tab.
VIIlI. fig. 4. b. r.), media inter hanc et proceſſum coracoi- deum, et minima pone hunc in margine acuto ſuperiori
(Tab.IX. fig. 1. V.).
Connexio: cum claviculis et oſſibus humeri.
Suͤhſtantia: in toto fere ambitu, in ſpina, inque apo- Phyſibus ſubſtantiam alunt ſongioſam, in medio, ubi la- mellae oſſeae invicem fere immediateque ſibi incumbunt, transparentes faciunt ſcapulas.
Vſus:
anterius cum ſterno, inferius cum coſta pri-
IX. fig. 1. a. a.) iſt dik und beinahe dreiekicht; die hintere
(Tab. IX. fig. 1. B. B.) hingegen iſt breiter und duͤnner.
Zuſammenhang: vorwaͤrts mit dem Bruſtbein, unter⸗ waͤrts mit der erſten Rippe(Tab. IX. fig. 1. No 1.), und hin⸗ terwaͤrts mit der Hoͤhe des Schulterblatts(Tab. IX. fig. 1. c. c.).
Subſtanz: in der Mitte ſehr feſt, und von der Beſchaf⸗ fenheit eines Roͤhrknochens, an beiden Enden aber ſchwammicht.
Muzen: die Schulterblaͤtter und mit denſelben den ganzen Arm zu befeſtigen, auch ſehr betraͤchtliche Blutgefaͤſe zu beſchuͤzen.
Die Schulterblaͤtter.
Lage: am hintern und obern Theil der Bruſt(Tab. MIII. fig. 3. NX.7. I. V. I.).
Geſtalt: iſt beinahe dreiekicht.
Eintheilung und Gegenden: Man bemerkt dabei: eine innere ausgehoͤlte Flaͤche, die nach den Rippen ſieht (Tab. VIII. fig. 6.); eine aͤuſere etwas gewoͤlbte(Tab. VIII. fig. 5.), an welcher die ſtarke Erhabenheit quer uͤber laͤuft (Tab. VIII. fig. 3. a.), die man gemeiniglich die Schulter⸗ blattsgraͤte nennt, und die ſich vorwaͤrts in die Schulter⸗ blattshöͤhe endigt(Tab. VIII. fig. 3. X.); oberhalb dieſer Graͤte iſt eine kleinere(fig. 3. m.), und unterhalb derſelben eine groͤſere Vertiefung(fig. 3. n.), die mit Muskeln aus⸗ gefuͤlt ſind; ferner drei Raͤnder, der obere, welcher kurz und ſcharf iſt(fig. 3. o.); der vordere, der am ſtaͤrkſten iſt (ig. 3. p.); und der hintere oder laͤngſte, welcher nach dem gegenuͤber ſtehenden Schulterblatt gekehrt iſt, den man auch die Grundflaͤche nennt(fig. 3. d. d. d.); dieſe Raͤnder machen zwei Winkel, nemlich einen obern ſcharfen(fig. 3. z.) und einen untern ſtumpfen(fig. 3. Y.); was man gemeiniglich vor den dritten Winkel annimmt, iſt eine flache, laͤnglichtrunde und mit Knorpel uͤberzogene Hoͤlung, den Armknochen auf⸗ zunehmen Tab. XIII. fig. 3. V.); die kleine Vertiefung zwi⸗ ſchen dieſer Hoͤle und der Schulterblattsgraͤte heiſt man den Hals des Schulterblatts(Tab. VIII. fig. 4. c. c.); uͤberdem bemerkt man noch zwei ſtarke gekruͤmmte Fortſaͤze, nemlich den der aus der Graͤte hervorragt, in Verbindung mit dem Schluͤſſelbein ſteht, und dadurch die Schulterhoͤhe ausmacht (Tab. VIII. fig. 1. 2. 3. 4. 5. 6. X. Tab. XI. fig. I. X. Tab. XIII. fig. 3. X. X.); und einen etwas kleinern, der aus dem obern Rand hervortritt, und wegen einiger Aehnlichkeit der Raben⸗ ſchnabelfoͤrmige genennt wird(Tab. VIII. fig. I. b. b. Tab. IX. fig. I. b. b.); noch befinden ſich drei Ausſchnitte in dieſer Ge⸗ gend, der groͤſte zwiſchen der Graͤte und der Gelenkhoͤle(Tab. VIII. fig. 4. b. r.), der mittlere zwiſchen dieſer und dem Ra⸗ benſchnabelfortſaz, und der kleinſte gleich hinter dieſem, am obern ſcharfen Rand(Tab. IX. fig. 1. V.).
uſammenhang: mit dem Schluͤſſelbein und dem Arm⸗
knochen.
Subſtanz: faſt im ganzen Umkreis, in der Graͤte, und in beiden Fortſaͤzen ſchwammicht, in der Mitte aber liegen beide Knochenblaͤtter faſt unmittelbar auf einander, daher ſie
daſelbſt durchſichtig ſind.
X
Nuzen:
ͤͤͤͤͤͤͤͤͤͤͤͤͤ


