———

—

760 3 De Papiſmo 1 4 5 nis in uſu cteaturarum: de imperfectà hominis glori, quæinde ſit conſpicua, quod deſtituatur ſcientia boni,& mali, deq́; Dei adverſus hominem invidia, quem nolit nimium creſcere, quaſi dixerit: Mirg ſauè, Deum vos tam multis priyaſſe bonis; Malt) magis autem, quod praus- pit vohis aliquid de cibis. Quafe injicit Diabolus hac fud oratione du- bitationem animæ Evæ, vel de ipſo interdicto, quod non ſit tale à Deo profectum: vel de ſenſu interdicti, quod non ſit intelligendum dear. boris uſu, ſeu de re minimi momenti: vel de cauſa impulſva ejus, quod ſit profectum nonã Deo bene cupiente, vel favente: vel de cauſa ſ- nali, quodad perniciem hominis ſpe ctet,& non neceſſariis vinculis

libertatem ejus conſtringat, maximiſque bonis eum privet.

61. 2. 4b5 Eya reſponſione, quæ dubitationem,& infideli- ratem includit: Nam Eva interdictum Dei depravat partim adden- do verba hæc, ne tangeremus, quibus innuit, interdictum hoc nimis eſſe rigidum; partim valorem interdicti iſtius imminuendo: Inpa.

nà enim repetendà inſerit vocem dubitandi, dicens, ue fote moriamu,

quæ non erat divinit us addita,& vitiat ſenſumè mandati, quod pœ- næ denunciationem habet eertiſſimam. Ergo Eva de comminatio- nis gravitate,& certitudine dubitar. Ergo in primo conflictu à Dia- bolo ad dubitationem,& infidelitatem fuit permota. Diabolusigi- tur videns Evam dubitantem,& ob rigorem mandati divini quaſi indignantem, ad ſuperbiam, argumentoà ſingularis ſcientiæ promiſ- fione ſumpto, Evam inſtigat.

62. 3. A verbi Dei contemptu,& tacità negatione: Is eſt incredu- lus, qui verbum Deinegligit,& verbo Diaboli auſcultat. Fecitid E- va, quæ Diabolum negantem audivit, ipſique tacité conſenſit, vo- cem ſerpentis verbo Dei creatoris,& benefactoris, prætulit, quaſi non per omnia homini bene cupiat,& multis commodis eum pfiva- tit. Procedit igitur d dubitatione ad negationem, non quidem ex- preſſam,& explicitam, ſed implicitam,& tacitam, quia Diabolum negantem audit, ipſiq; non contradictt. 6z. 4. A teſtimonio Syracid. c. 10. verſic. 4. Initium ſuperbietta- poſtatare a Des. Jam verò àοτσσσa eſt àεεα, vel pars ejus; 2. Theß. 1. Ergo infidelitas, ut cauſa effectum, præcedit ſuperbiam.

64. z. Afideinarura. Fides verbo Dei adhærens eſt fonso-

mnium bonorum, Hebr. iu. verſ. 6. Accedentem ad Peum vportet credene . Ergo — 8

aickeexu 69 honnch

3 atuem. * 1 isngula

Awdiſt.

ſigui rus. diplu 4 ecc

. 40‧ wentla. 9