n

8 hd rr M fa 1 4 1

** ee *

um

Diſbutatio XLIII. 7 ceret, corpus enim non git in ſiritum. Reſp. Argumentum hoc pugnat contra eos, qui ſtatuunt animas creari; At nos propagari eas docem'.

34: Quinta: Fieri non poſſet, quin tam longo tempore qualitas illa velextincta, vel immunita eſßet. Reſp. Non eſt quiddam extrinfecum, ſed inttinſecum, quodtotam pervaſit naturam, vide theſin 2 4. Ergo non niſi totali corporis deſttuctione aboletur.

35. Sexta: Vtcaro concupiſcat ad verſus Spiritum, ſuficit appetitus ſenſitivus freno originalis juſtitia deſtitutus. Ergo qualitas poſitiva non est ne⸗ ceſſaria. Reſp. I. Eadem ratione voluntas eſt ſipetvacanea. 1. Appeti- tus non uttalis, ſed ur eſt corruptus rebellat.

36. Septima: Sequeretur inde peccatum originis non tolliper Baptif-

mum. Reſp. Tollitur nonut non ſit, ſed ut non imputetur. Tollitur

ejus formale reſpectivum, ſed non abſolutum.

35. Quæſtio ſecunda: Anomne peccatum ſit voluntarium:? Con- cupiſcentiam in Renatis peccatum eſſe negant Pont ificij, proinde le- gem ab iplis perfecte impleri poſſe ſcriptitant. Hinc diſputant, nul- lum eſſe peccatum, quin ſit voluntarium. Bellarm. de amifſ. grat.& ſtatu peccati, lib. 1. c.. Non quodvis, inquit, dictum, fackum, concu- pitum; ſed dictum, factum, concupitum, voluntarium contra legem æternam eſt peccatum. Vide eundem lib. 2. de grat.& hber. arbit. c. 7.

36. Quamvis verò Proteſtantes haud inviti largiantur, pecca- tum primorum parentum eſſe comingens; quod vitari potuerit: Et voluntarium, quod ſeientes volentes que diabolo ſubſcripſerint, atq; ita liberà deliberatione,& cogitatà ratione peccarint. Negant tamen omne peccatum in poſteris Adami eſſe voluntarium,& quoſdam motus etiã in renatis reli quos affirmant eſſe involuntarios. Proinde docent concupiſcentiam propriè& per ſe eſſe peccatum: Et ne aàre- natis quidem poſſe legem Det impleri, cum qu od nolint faciant.

37. Confrmarurſententia hæc 1. Ex deſinitione peccati à Jo-

hanne propoſita: Quodcunque eſt de peccati efſentia, illud Iohan- nes ſuà peccati definitione plenà& accuratâ expreſſit. Atqui ne men- tionem injecit voluntarij. Ergo non eſt de peccati eſſentia. Majoris

rationem oſtendir hæc maxima: Ex quo quid eſt,& conſtat, ex illo

definitur. Cum igitur peccatum non de finiatur à Iohanne per vo- luntarium,& ſi hoc peccato eſſet efſentiale, minus plena,& com- moda definitio illa eſſet proclamanda, quo deſt impium,& abſur- 3. dum