Teil eines Werkes 
3 (1619)
Entstehung
Einzelbild herunterladen

8

De Papiſmo 74

4. Genus& formam cu juslibet peccati nervoſiſſimẽ una hac

voce avoutas comprehendit Johannes. Alphain compoſitionibus

plerunque eſt seenluéy,id eſt, privandi vim obtinet. Notat igitur loc

loco ipſam tranſgreſſionem, ſive abertationem. Limitatur illa ab-

erratio vocabulo vονμνAberratio enim eſt à notma, cujus hic ſignum, & expreſſio eſt lex.

7. Triplex verò eſt norma, alia actuum naturalium alia atti- ficialium,& alia moralium. Reſpectu triplicis aberrationis triplex communiter conſtituitur peccatum(terminis ſobtiè explicatis) ns- turale, artificiale,& morale, ſeu theologicum. Hoc loco agitut de vitio ſeu peccato morali, quodth eologicum dicitur. Norma ſeu re- gula, a quà peccatum hoc deflectit, eſt ſola Dei voluntas,& juſtitia. Quemadmodum enim bonum diciturid, quod cum voluntate di- vinã congruit, ita malum eſt, quoda voluntate divinã reflectit. Vo- luntatis verò,& juſtitiæ divinæ ſignum,& expreſſio eſt lex naturæin. ſcripta,& poſtmodum a Moſe præſcripta. b

6. Duo porrò in peccato veniunt conſideranda, prévario Qyoltii Privatio integritatis, h. e. juſtitiæ,& ſanctitatis, in qua primus homoerat conditus, deſtructio, de qua dicit Apoſtolus, Rom. 3. v. 2z. Omnes pecta. verunt,&carent glorià Dei. Poſitio vitioſæ qualitatis, privationem integti- tatis eſt inſecuta. Apoſtolus Eph. 2. v. 3. Natura, inquit, ſumus filii ima. Na- tura igitur noſtra eſt commaculata. Inde Propheta David ſemeripſum accuſat, quod in multiplici immundicie ſit conceptus,& in luceme- ditus. Itaq; fe invicem conſequuntur defectus, defectui contrarius afeitu Eex affectu fluens malus,& per verſus actus.

7. Accuratè& exquiſité loquendo peccatũ caret eſſentid, fine,& efficiente, dicit Dionyſius in lib. de div. nom. Et mali non tam efficiès quam deficiens cauſa eſt quærenda, Aug. lib. 12. de civ, Dei. c. 7. Cauſa n. eſt ens: Ens verõ omne eſt bonum. In ſenſu v. generaliſſimo pecca

ti cauſa ttaditur duplex: extrinſeca& intrinſeca. Extrinſeca cauſa eſtper ſe, vel per accidens. Extrinſe ca per ſe hominem ad peccandũ irritans eſt Diabolus, qui eſt pater mendacii, Joh. 38.v. 44.1. Joh. z.y. 8. 12. 44.1 Pie non tantum prunum ad peccandũ induxit, ſed ad huc operaturin iliis diffidentiæ, Eph. z.v.. Excæcat, z. Cor. 4.v. 4. Implet cor maliti, Act. 5.y.. Seminat Zizania, Matt. 13. v. 28. Captivos tenet homines,*. Tim. z.v.6. Seducit, 4pc.z. G 20.

8. Seductio Satanæ non eſt violenta, ſed perſuaſoria: Inſtigat al-

tkdden 1e. ltr arwamp en Deoa uhropti

grani ca

g, Kdodl naapee anetip aldetrur erurad! acvoüdet

1. Nu aqar,

Mkpec drper