Druckschrift 
Imperatorum germanicorum familiae saxonicae historia Augustaea Henrici I. Aucupis, Othonis I. Magni, Othonis II., Othonis III. Henrici II Sancti / cum indice rerum et materiarum neccessario edente Johanne Cunrado Dieterichio
Seite
125
Einzelbild herunterladen

An witaallzan uur At ijſeam = m enunn aa vidu cdinſemm da pajam eches

a uiſtotid, covfd

es eum ſolemrla * gnati, mrtigt

aſt ejos odime ant moltz qr 8 2norymun Nus& ſerbiſ aen, eunmui A luxi. umn Duum, unub iſfeit fauun egmu anſil riculo nerrtn wjcr al Fabftit , ſ guutn

Tdicatt dohee

tot Kemuc 1 in

Henricus II. 125 ris naris judex fabulas ferre non poteſt, quas apadmaltor ni- mium plures invenerat. In hiſtoria Imperatorum, quatenus ea ex Monachorum pulpitis venit educenda, multa occur- runt, quæ ſicta fuère, Monachis more fuo fabulas canentibus;

de quarum recitatione occurrit, quod dicamus cum Seali-

gero: Ineptorum picturas ſequi, umbras, fallacias, ſomnnia, id Ereye. Vero hardi animi eſt,& quod egeat animadverſionit. Multa 106 7 3 conſideratione uti nos decet in rebus perſpiciendts atque udican- 0679 L. ais; in quibus ſi ignavior es aut ſupiniores ſimus, jam id om= 103. mitti mu, ut illorum ſim pleæ error ſit culpa noſtra, Nil magis oc- cutrit in ſcriptis veterum Monachorum, quàm id, de quo con- queritur Baronius, intexi ſæpe aniles fabulas, ſenum deliramen- Praæf in ta, vulgi rumores, non ſine magno cæterarum rerum ſolidâ ſirmi- Ann. p. 2, tate ſubſiſtentium præjudicio, credulis ſcriptoribus ea arti- pientibus ſine delectu, quæcunq; vel levi auditu perceperant

aut ipſi etiam excogitaverant. Fides Scriptorum mona- ſticorum in dubium facilè vocari poteſt,& omninò hic judi-

cium requiritur, quum à pleris que, claſſicis maximè uiſtorio- graphis, taxetur eorum fingendi& exaggerandi licentia.

Non mirum ſcribit Rhenanus, ſi rudibus illis ſeculis olim auſt 1. Rer. ſint talia confingere haud dubiè Monachi, quia præter hos tum german. nema nãrat literas. Exclamat idem eodem tractatu: Oſo- f. 76. mnia Monachorum! Video miram antiquorum libertatem in t.z fr. alRctionihuu, ut hiſtoria certa eſſe videatur, quod uteunque famà

receptum fuit. Deprehendit Aventinus, Monachos, ut origi-f. nem principiaque Templorum ſuorum auguſtiora vili ple- Boj. faꝛ⸗ beculæ facerent, animos vulgi imperitis fabellis ad quæſtum con- fictis allicere& oblettare ſolere. De fabularum in hiſtoriis abundantia ipſo fine libri p. 23 0.conqueritur;& eodem libro

f.160 ſcripſit: Antiquitatem ſcrutamar ac excutimus, quan-

tum poſſibile eſt; nam commentarii mediæ antiquitatis bomi-

num plerumque Monachorum non minuùs ineptiunt, quàm l ul-

gur ipſum, a quo magndà parte hauſlum eſt, quod adventitii ab adventitiis edocli in literasutcunque retulerunt. Sacerdotes,

fabularum Præcenes idem vocat. Deprehendit quoque keren 73. p. 213. 2 z multa-