—.

124 Henricus II.* res conlulere autotitari Cæſarum, de quo artificio Cl. Bœcle-

In Tacit, rus: Inter arcana Dominationis repertum à Romanis ſmpera-

p. 224.

torihus, ut poſt mortem cosſecrarent ſuos Anteceſſores,& à ſuis ſucceſſoribus conſecrarentur, exemplo Romuli, Cujus divinitas fabula primam, mox tutela Majeſtatis fuit. Quale arcanum ſit conſecrare Divos per Papalem ſententiam, id inſtitutum non difficulter enarrabunt, qui præcepta nõrunt ſtatũs iſtius Hierarchici. In Divos abiiſſe Henricum, miraculis oſtenſum

3. Exeg. fuiſſe ſeribunt, quibus fidem adhibet Fr. Irenicus. Inter eos Germ. 33. Scriptores Gobelinus Perſona, 6. Coſmod. 5² p. 213. Incivi-

fol. 71.

tate Bavenbergenſi miraculis claruit, unde& canoni atus eſt,& occurrit faſtum Natalis ejus AI II die menſis ſulii. Rolevincius p. 71. Tandem beato ſine quievit ſepultus in Eocleſia Bam ber- genſi, quam fundavit,& cathedralem fecit fieri, miraculis coru-

ſcans. Iu vita S Laurentii exemplum ponitur de ipſo& uxare.

Crantzius 4 Metrop. 5. p. 94. Romanum Imperium habuit pune Henricum ita miraculis poſt mortem aſſiduè coruſcantem, at Sanctis annumeraretur. Sanè, ut in omnium ferè lmpe- ratorum, ita in hujus Henrici potiſſimum hiſtorià, cua faſti- dio leguntur figmenta, quibus prædicare eum ſolent& ad a- ſtra ferre, tanquam Divum. Non ſumus ignari, varia mira- cula de Henrico ſpargi. Miracula quæ poſt ejus obitun ad ſepulchrum ejus contigerint, excogitata funt multa, quæ cu- rioſus lectot poterit luſtrare apud Autorem anonymum Ca-

114.p. 109 nifianum. Objicit hic figmenta Hald. Mutius& ſcribit: Mul-

ta, quæ in inſomniis viderit, narrant S&criptores, quorum cum f- des ſit plerisque ſuſpecta, prætereunda mi hi duxi. Hoc verum eſſe nemo dubitet, lmperatorem hunc timuiſſe Deum, in oratio- nihus, vigiliis jejunits& ſacris, quæ vocantur, officiis frequentem fuiſſe: ſed an hæt, quæ traduntur miracula, egerit ceum ipſo De-

us, non auſim affrmare, Unico deinde miraculo recenſito ad- dit: Mahi non videtur veriſimile. Henrico ab Ecelefiaſticis

meritò debentur magnælaudes, quare non miror, ſigratitudine animi dutti, quædam veris adſinguntur. Prædicare non ceſlat

Matius Henricum, ſed candidi ingenii ſcriptor& emunctio- ris na-

hnitb pium gle ael Mo wonqld de quutt dto: 1 tnn hare

anlaer

uij ing

vitimu

Rattin

gxeriur lvulei

tut ah

ſtalide u pl Acocun clm tee gayhis Numi) Huttaui umani

HNunia 22

dllin meeytun nem pt kcolx N al tdand

fo

um do Ä 1

dven

ſabula