0%1,1 1 igeitna —= MA 1eh „1e Wnir Dan g„ epleod 1

1Da aalo den e, erant 1 21 n Aac 1 ies:R(ureunr 59* hoſonug 1, Alea mt Nulunn 2 dinitsan ich es onfent nl Sc S lmlitu u do. 1 brrcn i er cot dore

an 1 aqur inyen

en n ei ltelh

Kt ma illitate, Nie

ſli ecleclori

m mäda,(uei ac? dgenaseh 3 s occulante

e ta R vt con

1 ☛ aut piszunt 2 E aolssbelews Siuinenamu

(t tum. a.

1 ſackijualt 4 deligunmce 1 anifele e munaye ſa um

— 6 . Othob 47 1

NHaenricus II. 83 tlo vIx extincto novæ ſtatim ſeditiones, novi Candidati Impe- rii emergunt. Imperii cupido inpericula quosdam, quen- dam in perniciem egit præcipitem. Superbæ cervices Eehardi

Marchionis Miſziæ fetre non poterant placidum HenricilI. ingeniun fortunam, honores. Alieniores erant multi alil Priacipes, intertrimento futuri; teſte n. Lamberto, plerique Schafmab Principes defecerant, minas& interitum ſpirantes. Quorun p. 118.

dam odia miramut, quia favere debuiſſent. Majeſtati Regia Frater Bruno aliquandiu reſtitit, majorisque poſtulandus ve- nit illius injuriæ atq; ſceleris, quia fælicibus Fratris ſui atibus

in videns multas illi adverſitates inferebatz cui Rex non ſolum ta- Maucl. 2, lionem non reddit, verum etiam om nia diſimulando patienter Gen 34. ilam in bono vincere ſatagebat. Conſpitaverat unà Erneſtau, p. 248. Theobaldi Marchionis Filius, cujus commodis proſpexerat antea Henricus; quique impietate juncti erant, a Ditmaro non ſeparantur. Comperit, inquit, quod Erneſtus, a5 eo nuper Poxoratus,& dominus Bruno, EFrater, injuſiè conſpiraverant,

ignorantes, quod ſcriptum erat: Virtus conſilii evpers mole ruit

ſud. Contendendum inſuper erat de imperio cum Hermwan-

no, Allemanniæ Duce, qui viribus atrque opulentià; Henricus vetô hæreditate nitebatur. Erat Henricus Ochonis Magni

Frattis ex Henrico filio Nepos, eodemꝗque cum Othone III

gradu ſanguinis. Sanguinem patrrocinari ſibi Henricus præ- tendebar; qvum Ottonis III.& Henrici Avi Fratres fue- rint. Quoipſo cauſæ prætextu nitebatur Ekardus Miſnis Marchio, eodem clarus ſtemmate; Nepos quippe fuerat Lu- dolphi Ducis Sueviæ ex Othone filio, pronepos Othonis Ma- gniʒ in quo ſanguine non mediogre ſibi præ ſidium putabat ad regnum; nam ubide Principatu contenditur,& de ſucceſſo- ribus diſſenſio eſt, rà ric uννενεiæα ³ιμάαᷣναre, Cognationis & Propinquitatis jura, ex meritis, ſi Legis præſcriptum non adeſt, Parentum& Majorum ſumi poſſunt, modò adſint, qui animo excelſiori ad regendum apti& in vita probi fuerint. Admirandatunc quædam& eximia dignitas erat ELkebardi, quem alii Saxoniæ alii Miſnie Marcbionem nominant,

qul