Druckschrift 
Imperatorum germanicorum familiae saxonicae historia Augustaea Henrici I. Aucupis, Othonis I. Magni, Othonis II., Othonis III. Henrici II Sancti / cum indice rerum et materiarum neccessario edente Johanne Cunrado Dieterichio
Seite
8
Einzelbild herunterladen

P. 476.

Cat.c l. P4⁴ol⸗

9 b Henricus II.

conſtitutum idem Otto tradit. Alii, quos inter Sigebertus, dl- ſcrepantes de ⸗jus electione ſententias Prineipum fuiſſe me-

moriæ tradiderunt;& referrur ab Vrs pergenſi Mogumiæ

9

o= e., gGermaniæ Principes, præter Magnum, Saxoniæ Ducem,

convenifle. Diſcrepabant diu Principes& Epiſcopi, cul

dare vellent Coronam, quam nonnulli proprio auſu per tur-

bationes affecdabant, ſed invaleſcebat Henrieus, erga quem

ſingulari quodam affectu& ſtudio erat willegiſus, Archiepi- ſcopus Moguntinus, nutanti& perielitantirei fuccurrens, ne publicum periclitaretur. Expendamus, qtnantũ poſſumus, tur- bata kenrici initia, obſervatà diſſidiorum cauſa, quæ crebrò anirnadverti lolet in Regnis maximè magnis. Nihil tam pro- num eſt ad ſimultates, quà3m mulatio, ait Plinius Paneg ad. Trajan. Emulationem impellit Invidia, ur non ferte poſſi oculis æquis poteſtatem alteriuszquos cingit Ambitio, ut ob- ſcurentur;invidia enim& gloriæ cupido facit, ut non videri queant generis clariras, neturæ fortunæ que decora, dotes im⸗ perio dignæ. Rarò Regnorum initium glotiaque imperan- tium augeſcit ſine invidia: rariuùs potentia creſcit ſine injutis- rariſſimè regni opes affluunt in pace& tranquillitare. Nil vul- gatius eſt in magnis regnis, quàm difficulrate electionis ipla initia laborare,& implicari interdum molitionibus, quæſub vera cauſa ab ambitione, invidia, avaritia& id genus cupici- ratibus aliis originem trahunt;, verisque caufis occultatis ſo- lent prætextus& tituli Ipecioſi ad obtentum& vela conqui- ri, quibus quisque ſua vel vaframenra celat aut pingit. Nihil vero ſimilius eſt, quàm illud Salluſtianum de cauſis bellorum,

unam& eam veterem cauſam bellandi eſſe libidinemdominan-

di, profundam cupidinem imperii& divitiatum. Secretis verò his cauſis, ferè ſecretis,& ſepoſitis, ſimulaers juris adob- einendas iniquitates conf ciuntur, Crispique deliguntur, qui ſecretis idoneiſpeeioſa verba dare queant. Manifeſtè Cerealis

4. Hiſt. id ediſſerit apud Tacitum: Libertas& ſpecioſa nomina præte-

73.7

xuntur, nec quinquam alienum ſervitium& dominationen ſibi

soncupivit, ut uon eadem iſta vocabula uſurparet. Othone ter tio vix