— N dunpaſ banteſoſtn un,ſtla4ne 8d dar n

1 rraditan 7 1Othollla delan m

† Miotm(m A oteiqu(i lelderuu ſatenaunat — Acelaru blh

¹ naslecuumm R les dokain, 2 llorenrllr.

am Adlägi ppla kudden

a n haja O, 1 ltrawqle t

alicos honqu

aad Fpilcoen

n rirchnerub,n

I qoinonas

3 yiſta auni mn oratéinetuê 2., idgotann Cancelanus

ticus Kicw r ishomiet

94 „orum nonuun

afaculiaum

Kte ſtienta a now hadetun

„rumftlany

„ tneprs hett t PN”

Otho III. 35 enia eventura, ſi Religioni: antiſtitet gonſtlits as negotiir non modõ intereſſent ſed etiam praeſſent. uuic fini in aula Othoniana principes ſecretorum Principalium erant duo Archiepiſcopi, Moguntinus& Colonienſis, qui nos deducunt manu q. ad conſi- derationem aulici ſtatus& diſciplinæ tegnatricis intimiorem, qualem antea habuimus etiam in Aulis Avi& Patris, ibidem- que, quantum potuimus, deſctipſimus; nempe officia dignio- ra atque dignitates ſupremas gerebant Epiſcopi, qui erant Con- Hliarii Statuês ad ſecuritatem& fidem regni, ita ut ſub his O- thonibus intra unius& alterius Epiſcopi conſcientiam con- cluſa ſervarentur arcana domus&regni. illi erant potiſſimum, quibus ſecreta Imperatorum inniterentur; illi erant Mag iſtri dominationis; illi erant inſtrumenta& adminicula rerum ma- zimarum, creſcente hinc quàm maximè pompaà& autoritate palatii Epiſcopalis ſumineque Eccleſiaſtico; ſicuti antea exhi- buimus exemplis Epiſcoporum, Abbatum, aliorumque, qui o- lim huwilitate depreſla in Monaſteriis vixerant, ad Aulæ inti

miora conſiiia adhibiros fuiſſe, non ſine opum voluptate ho- norumque dignitate majori Ea etiam nunc fælicitate gaudent in Palatiis Othonis III, cujus in Auls videmus celſarum digni- tatum inſediſſe faſtigiis ſacratos Patres,& diffuſo uſquequa- que cenſu per othem ſimbrias ſacras tetendiſſe. Boni Reges putabant, ſidei pietatis que ſubſtantiam ſe in beneficiis habere aliter non poſſe, niſi magnis donationibus, ipſicommodita- tum mundanarum egeni, ſubſtantiam rerum ſuarum in Cano- nicatus& Monaſteria profunderent, unde affluentiſſimæ illæ opes& temporariæ fælicitates ſplendent adhuc&rutilant ſub auratis trabibus, Reges verò ipſi, magno quidem ſablimes im- periititulo, inferiores verò opibus& numero cenſus incedunt, quod n. ſemelacceptum fuit à manu Magnatum per fragilem temporalium bonotum poſſeſſionem, illud utique ſemper te- netur, ita ut inclyci Reges veteres jam quædam fabula ſinr. O- Ptimi Othones in cæleſtes opes terrenas opes tranfferebant, et ut obtinerent illas, has libenter amittebant. Sic abripieban- tur ſeculares opes in occaſum ſecularium reguorum,& poſte- ritas ſuccedentium ſeeulorum adhuc, aliis atque Mli, tberre.

nientl«