—

32 Otho III.

rum curam eſſe ſanciunt, ut per omnia ſuperni Numinis Religis-

nem tueautur, ut inter cætetas ſolicicudines proſpiciat, quò ſarta tectaq; Eccleſia habeatur, Legibus daretut robur, civibus par ſer- vetur, ſalus&incolumitas ſubaitis præſtetur. Hàc parte ſolicitus OthoII!, nil intermiſit, quod velad Legem Regni, vel ad Reli- gionem Eccleſiæ ſpectaret. Principes& Reges ideò dati, ut ve- Iut regni battes eſſent& Protectores, ut Eccleſiæ traditam ſbi tutelam ritè gererent zunde ad exem plum Majorũ OthoIlluni- cè ſibi curandum duxit munire regna, ſtabilire Eccleſiam, prore- ere populum, hoſtes regni avertere. Hanc etiam in tem Comi- riis, Hetæriis& Synodis multa ſalutariter Imperio reique Chri- ſtianæ ſancita,& habitæ in rebus magnis& arduis deliberariones publicæ, quibus plerunque negotiisac conſiliis Sacerdotes& E- piſcopi intererant, exque Ordine Eccle ſiaſtico Cancellarii& Con- ſiliarii ut plurimum adhibebantur, rerum non minus ſecularium quàm Eccleſiaſticarum gratia, quod jam aliquoties notavimus, ur certius conſtatet, memorisque repeteremus florentiſſimo- rum Othonum balatia non tam civilium hominum Aulas quàm Gymnaſia Sacerdotum& Præſulum fuiſſe. Exempla habuimus in Othone Avo, Othone Patre, ſique una Palatium hujus Otho- nis luſtramus, in eo Eccleſiarum diverſi Præſules utramq́ne fece- runt paginam. Fingularis fortuna fuit, ut per aulicos honortum gradus, maximè eũqui ſupremus habetur, multi ad Epiſcopatus

1.(uncel. traducerentur, adeò ut de Cancellariis ſcribat Kirchnerus, nul- lar. Offic. lum ferẽ Germania Epiſcopatum nominari poſle. qui nonex Iu⸗ 12.p. 89. periali Cancellariatu unum&ẽ alterum Antuſtitem priſcd ætate fus-

F. 9 0⸗

5.97.

rit ſortitus, id quod Bernardus à Mallinckrot accuratè in erudito

libro de Archicancellariis S. R. Imperii oſtendit, idque ordine

alphabetico; cauſasque adhibitorum ad officia Cancellariatus

Clerioorum dicit fuiſſe laudatus Heſlorum PDoliticus Kirchne-

rus, quod non adfuerint eãætate alterius generis homines pe-

riti ſcribendarum literarum latinarum, cum Glericorum nominibus

at que Monachorum clauſtris omnss prope literarum facultas tenere- tur, neque ullum Juris ci vilis pretium, aut polititæ ſcientiæ cultu

cognitus eſſet. Ita illi, pergit n. 27. ſibi petſuaſiſſimum habebant, ſine Sacerdoti bu ac Epiſc opis nihil rerum maximarum feliciter per- ſici, nihil abſalvi poſe, ſperarentque ita demuns bene preſpereque o- vnnuid

mnuͦ/ audvin Jiucip llaxan dzraio alem e dü tſanqle lunig dard doaſer dobos 5 nun ſäai Tulwo

Wwh

nion ſorun dal druw ſpece ſaed dhe tann tican ch anran deu dlot tnp dätor bim eiut turſ ias