4 Otho II.
1.41.89.
7. 5. f.12.
ſibi vellent illæ notæ; ut diligentia hæc laudari mereatur verbis poetæ Manilii: Hie& ſeriptor erat felix, cui litera verbum eſt; Quiz nobis linguam ſuperat, gurſumd, loquentis, Sreospiens longas nova per compendia voses.
Defletam meritò mortem Henrici Aucupis à cunctis Optiman. bas dum dixifſet Dietmarus, ad dolorem minuendum ſtatim
proponit Filium Othonem, unde non minus immortalem fu-
turum Patrem quàm regni adminiſtrationem felicem ſpopon-
dit, promotum quippe iri ſanguinis ejusdem Principe laudatiſ-
Kmo imperiam, glorlamque regai Krmiorem fore indigena
Principe, eum ſoleant plerunque oriri odia& factiones, quum ad petegrinos ſceptrum deveniat, exterisque Respubliea eom. mittatut, quibus neque ſubditorum fint nota ingenia, nequs explorati mores. Sic autem Dietmarus: Indoles relittæ po- ſteritatis triſtia Principum corda læcificat,& certos voluntariæ ele. lionis hos fecit. Nes pluribus, quibus regnandi ſperin ſubſecutu. r Dominorum ſobole non relinquitur,& inter ſc factd diſſenſions ac longà contentione, aliquod conſilium& ſolamen citò uon provi. detur. ſt in conſanguinitatis lined aliqui: tali officio dignus nonis- peniatur, ſaltem in alià bene morigeratus, omni odio procul re- moto aſumatur. Quia maxima perditio eft alieui genau regnati hine deprefio& libertatis venit magna periclitatio. Succe ſlor itꝛ· que ſic præparatus faciliorem invenit profectum poſtes in O- thone II Filio: in quo heroicus animi impetus ardorqꝗue meniis incredibilis ad gloriam in adoleſcenti, tanquam in herbis, 3 gniſicabat, quæ virtutis maturitas,& quantæ ſruges inquſttie ſint fatura. Impetus fottunæ ſe maturè ad regnum cum Pa· ete capeſſendum objecit virtutis ſtudioſiſſimo Filio,& patatam ſacisfactionem habuit. Lætabatur ſenex Pater ſibi Filium e- veniſſe, magnis auctum virtutibus,& Principes noſtri tantum abeſt, ut diſſimulàrint, quid aut quantum debeant Imperatori, jam ſenio& labotibus fatigato, ut nihil libentius ſoliti fuerint
pprofiteri, quàm Filium videre ſucceſſorem ſolii. Occaſione
propoſita rerum in ltalia agendarum, ne quid noxæ poſſit im⸗
petio ſe abſente aceidete, ante profectionem, tanguam bonus 1 fegi
‿———


