deart illerenea

43 dot H dlerbea

4que um aunu

tdid! ipableet

xſtan au gurrüin —

ben ſet un ſcio llum

uſusſ Stiow zu k tz ech* umſenol um ſtKrum lbeit dcon Mrcht, hact de line, 1 Abit ℳ di cu! ato Otbi- am 1 Arin ujm itta rnſauilua ſach dr verſan 1 emita lartihuun had außu mp] vmpanm

2 thule nuin ad, enhiuu n ll emam fe, e orut— ditiosti ,40— nendo a aielee r.

„

Otho II. 7

m oribus, referretque virtutes parentum Filius. Difficile eras Præceptorem invenire, ad cujus exemplar ſe conformari poſſet

principis genius& ingenium. Transeundum erat ad Epiſco- pia& Monaſteria, ubi parciores erant doctrinæ, moroſiores Sophi. Factum itaque utab Othone patre adoleſcens mitte- retut in Collegium Hildesbeimenſe, ut ibi in religione& artibus informaretur. Alii ferunt educatum in ꝗ&mnaſio Oſuabrugen- hià wilelmo Epiſcopo, ibique Græcam linguam didiciſſe. No- men quoddam obtinuerat tunc in Germania Monachus Ekke- hardus, qui ad excolendum principem præceptor datus fueras

Aulicus, ſicuti extat in Ekkehardtlibro de Caſibus Monaſterii&.

Galli c. 11. p. 86. 94 3c. 16.p. 109, finitque is narrationem de O- thone, rogante ut ſibi aperiatur Armarium, in quo erant libri Monaſterii, tum ſubjiciente Abbate fore quidem, ut detur co- pia videndi, conditto tamen viſibili, ne tantus Prædo locum& fra- tres ſpohiaret. Othone autem libris optimis illecto plures abſtu- lit, quorum tamen aliquo, Ekkeharto rogante reddidit. Planè rem dignam rilu faciunt, qui hæc nobis parum idonea referunt; fe- ciſſer qae rem gratam Ekkehardus, ſi libros, quos è narthecio

ſumſerar janior Otho, ſigni ficaſſet; quamvis quid illà opus f⸗ gnificatione? Quàm à Muſis& Gratiis longè abfuerint plutei Monaſtici, liber Ekkehardi dabitteſtimonium. Libri autem quia optimidicuntur fuiſſe, commendationi multum acceſſiſſet,

ſi indicem eorum ſignaſſer. Intempeſtivum fuiſſet, ſi Otho

illos opsmos libros nen reſtituiſſet, qui inſtar Telemachi egit

apud Homerum remirtentis ſua Menelao muneta, ſuos Mona-

chis San Gallenſibus libros, quorum uſus non eſſet in Ithaca.

Commendatiſſimum verò ſe fecerat Ekkehardus Junior, Pa- latinus dictus à converſatione aulicã, abarte per notas ſeriben- di; notularum enim peritiſſimus verba Othonum penè omnia, quæ habita fuerant de electione Notkeri Abbatis, notavit in

tabuld verbis, quibus Ocho junior poſtea, ut ipſe retulerat Ek= de caſib. kehardo, multum delectatus eſt, cum ipfe præter notulas nihil vi- Monaſſ. derit intabula. Non fuit indigna ſcriptore hoc cognitio, cita. c. 16. p. 191

tam orationem verborum compenqdiis aſſequi,& comprehen-

dere ſignis, quod litetis non poteſt, iguorantibus alie audd