544 toti, quanta diligentia, ut novi Sclavorùm ſubditl Metropo
lin habecent quàm ſplendidiſſimam! Adlpice totum Impe.
rium; ubique Patronus, Largitor, Conditor deprædicatur.
De Adagdeburgo panca adferemus. De urbis nomine pri⸗
muͤm dicimus errate Crantzium, nomen datum à Veneris ſi-
5. Metr, mulacro tribusque Gratiis, quaſi ſit puellarum Urbs, Maͤgde⸗ 3.P.z. burgab illis puellulis dicta. Origines ſæpe quærimus è Ro- manis fruſtra. Magdeburgonatum ſcribunt nomen àRo. manis,& quidem è luperſtitione enatum. Bene verò p
3. Comm. Bertius: Romani nusquam hiſce locis(ubi Magdeburgum) rer. Cerm ſedes fixerunt; nee ſi voluiſſent, permiſiſſent illud Germani. Non P.ol. ſunt origines interiorum Germaniæz locorum petendæ aliunde quàm abinvictà Germanorum gente. Romani quidem, ubi
in Getmania loca vel caſtella erexerunt, iis Latina dedéère ao-
minazaſt Cheruſci, Longobardi, Saxones, Vandali, intacti
Rom. populi nec ſubjagati, locis quæ inſederunt, Teutonica
dederunt nomina. Nõ eſt, ut hic in nomine hæreamus. lllte-
rias agendum,& in rebus potioribus, nempe ortu Epiſcopa-
tus. Producit Chronicon Mindenſe manu ſcriptum Afei. N t. ad bomius, quod refert Carolum M. Schidræ(putat autemeſ- Witich. ſe locum Comitatus Lippienſis Schir) condidiſſe Epiſcopa- P. 16. 7. tum anno 784, qui à Brunone& Tanquardo, Saxoniæ Prir- cipibus, Vaberslebam, urbem adhuc hodie Oucatus Lune- burgici, deinde ab Hentico Aucupe Froſam, poſtea ab Otho-
ne M. Magdeburgum ſit translatus. Epiſcopatus Vallets. lebienſis ab Othone M. Magdeburgum translati Crau- 3. AMetr. tzias meminit. Pagus tuncadhuc erat Magdeburgum ia 11 ,66. regione, quam Nordthuringiam appellabant, quem Rexin- ſtinctu Conjugis Sdithæ in civitatem promovit. Donavit
hunc locum Keginæ dotemque ejus eſſe voluit, teſtante Di- ad Wi- plomate apud Meibomium. Oſtendit idem Crantzius, tich p. 117 ſcribens: Egitta Regina poſtulavit& impetravit ab Othons 3. Sax. 24 Rege, ut ad Albim flsuium veterem urbem, ſed diu deſolatamab F.77. inci ſione W'andalorum, Magdeburgum ingeauraret,& ipſi Re, 3 Lins