TIEelu jekC

Ami de(euma 3,di Amſanänn a, ten gu h iri vokeul 2 S lan 774 Helleſune 3 CS= lenſem lal tig=—* im hadedt.

A

M

Magnu. 1₰ XIII. Slavis converſis efrchiepiſcopa- tum Magdelurgicum fundat; plu. rimos itidem Epiſcopatus erigit,&

à ſe fundatas Eccleſias maximis donis ditat. dj eilii da hiue

U Numini ſupremo quisque acceptum retulit omne divi-

tiarum bonum, ita largiorem ſeſe in ditandis ſacris& exor-

nandis præbuit. Magnifica Othonis munificentia tantum aliorum benr ficia erga ſacros uſus ſuperavit, quantum eun- ctis virtutibus Heroum voluit excedere dignitatem. Adeò Ltè ramos ille ſuæ liberalitatis extendit, utmulti putationem aliquam deſiderent. Nimid optimi Kegis zundeiæ ſpargeban- tur ingentia dona& munera, quia credebat illz incredibiles vires habere ad cæleſtia obtinenda,& ad redimendas ani-

mas exorco purgatorii; nemine le ſatis felicem& pium exi-

ſtimante, niſiin Templorum& Monaſteriorum ſübſtruct io- neszad conſervandos Ordines ſacros eorundemque ſtatum,

inſignem patrimonii partem aut attereret; aut cederet teo. um. Erxcehws charitatu e devotionis, quod Lanſius ſentir,.,. Imperatore? ac Principes Germani integras provincias& ditio, Conſult. nt? no bilsſimas Escleſiaſtice Ordini donavère,& fers Pontifi- 1.p.26.

ces Regibas, Epiſcopos ipſis Ducibus potentiâ pares; authorita- te, dignitate& externo pompæ ſatelitio mafores. Nulla profe- ſto ex Chriſtianis natio in Romanam Ecoleſiam bona elargita eſt magnificentiu⸗ ipfi: Germanis;& nulla Patriæ ſuæ Ecoleſias li- beralius dotavit, quam Germani ſuas. Anteponendus eſt, qui fuperior eſſe voluit hêc obſequiò aliis, Otho I, cujus ſtu- dium fuit intemperatà benevofentid& contentione ſibi quætere ex immenſis donationibus merita& nomen. Ad- ſpice Magaeburgenſem Eccleſiam, quanta aura fuir Im Pera.. 383z toriz,