—
— Atu
mdi eſti 1 — umtioo.
Vt vite
= retrici.
autem
— legea it
af idem Sonem *e. Ga. t ſtitue. * incia 8 ang
raelt z Dicum. uutur. drus de ar latini Ceſme
A uit,t 2 braecis i falde alliciter
prac
S2VPR2
Gʒꝑ—ꝑ,,—,——— 4* 4— ,nn—
praeſtandum adigere eum, qui matrimonium cum corru- pta pertinaciter recuſaret: Ideo hunc in monaſterium detru- di iuſſit; vid. praec. Cui originem debet diſpoſitio, quam vo-
cant, alternatiua; vid. Ziegler ad Lancelot. de adult.; eoque ius
canonicum hactenus mutatum eſt; vid. Berlich. D. a. Q5. 2. 7. 16. Licet coniunctiua ita ſe habeat, vt disiungi rite non poffit; Lex namque chuina matrimonium cum ſtuprata im.
perat, quod vt eius conſequens ſequebatur dotatio; emebant
vxOores Ebraei dote legitima, vt dictum eſt praecedd. Vnde nullo negotio perſpicitur, hodiernam dotationem, qua ſatis fit vitiatae, non eſſe dotationem, ſed potius loco ſatisfactio- nis priuatae, quam leges decernunt; vid. Strvyk ad Brunnem. Iu= Eceleſiaflic. I. 15.§. 2ũ. Quamobrem cauſam eſſe nullam exiſtimo, cur viduae ſatisfactionem illam denegent Huberu- prael. ad iuh de adult.§.. Ant. Fuaber Cod. Jabaud. tit. 7. def. y. n. 4. Jand L. 2. tit. 7. def. 10.& plure= a Berlichio all. loc. n 77, citati;, idcirco, quod dotem exigere nequeat, quae virum ſemel& dotem habuit, vel quod, quae virginitatis florem iam amiſit, deflorationis pretium petere haud pofſit. Quan- doquidem vero apud Ebraeos non virgines ſolum, ſed etiam viduae ad coniugium admittebantur, cuius conſequens erat dotatio; hinc& pro viduis ſoluendum erat pretium, i. e. dos legitima;& Teutones etiam viduas ſibi dote adiunxe- runt; hincque vitiatae dotem ſoluere debebat ſtuprator. Et cum amplius hodie non eſt dos, quam ſtuprata accipit, ſed, vt dictum eſt, ſatisfactio priuata, quam leges iubent; mul- to minus illa viduae abiudicanda eſt; conf. Berlacb. all. I. 2. 57. licet is ex alia hypotheſi, dotationem nempe eſſe poe- nam, quod tamen falſum eſſe, ex dictis apparet; vid. Zi- tiu- Lur. priu. L. F, c, 9. S. 1%. Lauterbacb. Cbll. Theor. pradt.
“
H 3 ad