*

6² DPD zZ PoENA

II. Jal. de adalt. f. 44. Neque alicuius momenti eſt ratio⸗ quam Huberus affert, quaſi vero eam, quae ſemel dotem accepit, iterum poſtulare illam non poſſe; qua ratione id probari poſſit, ignoro: Vidua namque, quae iterum rite nubit,& dotem praetendit iuſte, licet a praemortuo viro ha- beat dotem. Quid enim affinitatis habet dos praeteriti ma- trimoni cum praeſente? Et jure Moſaico, vnde noſtra le- gislatio originem traxit, quaecunque femina, quam: unis etiam virginitatis florem amiſerit, pretio emenda erat, & dos ſoluenda: praecipue autem, cum hodie ſit ſatisfactio priuata, quam Leges decernunt in com penſationem denega- ti matrimonii v. Lauterb, all. l. hoc enim iubent leges prae- cipue atque volunt: honeſtae igitur viduae, licet amplius ſer to virginitatis nom ſplendeat, ſatisfaciendum erit. Erroris ve- ro huius originem e lure Canonico repetendam eſſe putem; b jn tanto enim odio erat uſus viduarum, vt& fornicationem tantum, non autem ſtuprum in his committi exiſtimaretur; v. praec. Cum igitur in ſtupro matrimonium cum dotatio- nè locum tantummodo habeat, nec in fornicatione, qua ſuo I periculo uxuriantur meretrices- veliisdem ſimiles, vt viduae; inde collegiſſe videntur, viduas fornicantes non eſſe dotan- 1 V das, ſicuti nec meretrices. Interea de hodierna dotatione ad- 1 b b ſcribo verba Zitii Iur priu. L. 6. 6. S. H. TI. in genere, inquit, b putem, nece ſſitatem dotandi graui ratione non niti, cum damnum, quod femina ſua culpa ſentit, ſéntire non videatur, quod natura is& ciuilisz ratio tuetur, L. 203. de R. I. conf. Gundling. Iur. Nat. c. F.§. 5r. Equidem ea dotario, quae iure Moſaico im- peratur, ab hodierna penitus diuerſa eſt; Deus namque no- lebat eſſe in Kepublica Ebraeorum, quam moderabatur, ſpu- b r10s,