—
iem conficie.
ruptam dotare 9— fere erat ma.
e ad id eiam
ke dotatione d liquer, alia ulla quidem ricetur, qua m in Viherb Ccu Aldr pu. d communi lul. de A. voribus ſar- dicitiam, aC itas, urpu· antum eſſe adfueſcere, are& ma- lterae con- Briſin alf. udica flla; demumma. m.(ed R S . deſthum. LI. Runuli neſtici iibero- Heros amorem malerius Maxin.
Quamodrem 3
7
1
STVPRI. 13 vt adultera marito, ſic filia patri punienda relinquebatur; conf. Otto ad Inſtit.§. a. de pubt. iud. n 1. illum vero in li- berorum delicta amimaduertiſſe, vt magiſtratum, exemplis
—.—
Probauit Petr. Euber ſemeſir. L. 2. c. J. p. 1.,, ita poenae
cauſſa relegarunt liberos.
§. X.
Sed quemadmodum a Regibus nulla ſtupri ſtatuta fuit
Poena, ob ſanctiſſimos mores, quos rigida patrum pote- ſtas conſeruabat, qui crudelius interdum puniuere filiarum laſciuiam; ita& ſub libera Republica eadem reprimendae li- bidinis ratio fuiſſe videtur. Etenim cum regifugio cauſſam praebuerit Tarquinii libidinoſa voluptas„qua excitatus Lu- cretiae pudicitiam violauerat; eo ſeueriori diſciplina anim- aduertiſſe patres in liberos, ſtupro pollutos, credendum eſt- Quam ſancte enim matronae coluerint pudieitiam iſſis tem- poribus, apparet ex Liuio L. 1⁰. c. 22. Neque adeo neceſſe
eſſe rati ſunt, yt quid cauerent de ſiupro II. TII, Zabté., ſed
potius ſpectare officium parentum, attendere ad pudiciti-
am filiarum. Atque diligentiſſimi proſecto fuere patres in
conſeruanda liberorum pudicitia. Laleriu⸗ Maximu⸗ L. s. c. I.& 4. refert, Puhlium Maenium in libertum, quia eum flliae ſuae oſculum dediſſe cognouerat, animaduertiſſe, vo- luiſſeque, vt non ſolum virginitarem illibatam, ſed etiam oſcu- la ad virum fincera perferret filia. Cum itaque Qufrites a- cerrimi pudicitiae ſeruandae cuſtodes exſtitere; mirum eſſe non debet, quando perditæ duriſimos ſaepe vindi-
ces egere; interdum ad mortem vsque, vt P. Attil. Phi-
liſcus, qui filiam, quoc ſtupro ſe contaminauerat, trucida-
uit; vid. Valeriu- Maxim. all 1. Zacitus L. 13. Annal. c. 54. & Lizuiu, L. 579. c. 17. Ceterum veroünule eſt, admodum 9 rara
A₰æ
(2
—
——


