—

— ͤ1““ “““ 4 Cubſͤͤͤͤ“

—.——————— cienda nil, niſi ſpeciem prae ſe ferebat, nec dotem conficie- bat; fieri itaque non poterat, vt fe minam corruptam dotare teneretur ſtuprator. At haec cum dotis ſolutio fere erat ma- trimonii conſequens, vt vidimus praec:; neque ad id etiam

ineundum cum corrupta adſtrictus erat. Certe dotatione

& matrimonio ſatisfaciendum fuiſſe virgini haud liquet; alia itaque ſtupri cohibendi ratio Komanis placuit. Nulla quidem Regum temporibus eius poena conſtituta fuiſſe videtur, qua afficeret corruptores Respublica.&uetonius enim in Ziberio c.„. refert. Matronas proſtratae pudicitiae, quibur accuſator pu- blicu- deeſſet, vi propinqui MORE MAIOKRVM de communi ſFententia cotrcerent, auctor fuit. conf. Briffon. ad L. Iul. de A. dult. Læg. 2. Cum enim primis Reipublicae temporibus ſar- tam tectamque plerumque ſeruarent puellae pudicitiam, ac emicarent ſine crimine mores, nudaque fimplicitas, purpu- reusque pudor; parentes pudicitiae cuſtodes tantum eſſe voluit Romulus; quippe qui optime caſtitati adfueſcere, frenumque impudicitiae imponere poſſent. Quare& ma- ritum, conuocatis vxoris cognatis, iudicem adulterae con-

ſtituit; vid. Dionyſ. Halicarn. L. 2. p. 9. cont. Byriſſön. al l.

Maximo enim opprobrio familiam afficit impudica filia;

quod vt auertatur, parentum intereſt; quorum demum iu- dicio relicta fuit caſtigatio liberorum non ſolum, ſed& ius

vendendi& occidendi; vid. L. 71. x. de liber.& poſtbum.

Hallicarn. L. 2. c. 27. 25. Pandulpb. Pratei. ad LL. Ramuli

L. 17. Briſön. al. l. Vt quaſi magiſtratus domeſtici libero-

rum delicta coërcerent; ob naturalem erga liberos amorem

non inflicturi immodicam poenam; vid. Ealerius Maxim.

I. 7. c. F. Jeneca controuer]. L. 2. controuerſia 5, Quamobrem Vt