ptiè dici bonæ idei, quia bonam fidem, cum dicimus, eam ſignificamus, quam al- terum alteri præſtare oporteat,& conſequenter eo demum caſu de bona hde quæ- ri poteſt, quo naſcitur obligatio ex mutua conventione.& qualitas negotii eam interpretarionem fieri ſuadet, quæ fit ex bona fide. At in teſtamentis non conven- tio plurium verſatur, ſed ſola teſtantis voluntas, ex qua una æſtimandum eſt, quid ex teſtamento præſtari oporteat. Placuit tamen hanc actionem naturam bonæ fi- dei in eo imitari, quod pleniſſimas haber præſtationes, quoniam ea procul dubio teſtatoris mens fuit, ut quicquid teſtamento legatum datumve eſt, pleniſſimè prę- 6 ſtaretur, quod idem eriam poſtulat favor ultimarum voluantatum, Dn. Joh. Borch. 3 in er. de uſur. c. 3,. 15. Cujac. in par. Cde uſur.&ẽ fructib legat.& fideic. Donell: ad. 27. 1de act. Mynſ.bid. n. 6. Ant. Fab. in Codice Eab. ad atit. Donell. in tr. de uſur. c.. Nec wihi aliud perſuaſerit Coral. 2. miſcelt. ⁊, ꝓyer U.1.& tot. tit. C. de uſur.& fruc le- g it.& fideic. ubi ſcriptum eſt tam uſuras, quàm fruẽtus, live legatoru m, ſive fidei- commiſſorum deberi à die litis conteſtatæ. Quod& Iulianus ſenſiſſe videtur:- in 1. 91.. ult. de legat. i. Id enim omnimodò ſicaccipiendum eſt, ſi mora non præ- ceſſerit, moram porrò ante conteſtationẽ per interpellationem tempore& loco congruo factam poſſe contrahi quis ignorat arg ejus, quod non valdeè diſſimiliter ſcriptum eſt in l. 25. S,ſ aute, ff. de petit. her. quod& Accurl. benè vidit. Nec dixeris quorſum igitur pertinet, quod Impp. toties reperunt in tit. C. de uſur.& fruct. leg.& fideicom. uluras& fructus non deberi niſi à dieflitis conteſtatæ. Hoc namque cave, ideò Imperatores reſcripſiſſe,& Julianum reſpondiſſe exiſtimes ur excluderent: tempus moræ, quod præceſſerit conteſtationem, ſed potius ideò Imperatores meminiſſe litis conteſtatæ ut tempus mortis teſtatoris excluderent: id eſt, ut fi- gnificarent non ab eo die, quo teſtator deceſſerit fructus aut uluras legat.& fi- deic. deberi, ſedà die moræ, ſive illa contracta ſit, per interperllationem extraju- dicialem ſive ſaltem per litis conteſtationem. Vix enim eſt, ut non ſaltem moram

Illud obiter addo, in eo valdè labi Bartol. iu /3.§. fin. f.ex quib. cauſtin poſſ. eat. quod exiſtimat heredem obligari creditoribus hereditariis ex quaſi contractu. Obliga- tur enim heres, non quod cum illis quaſi contraxerit: id enim ſi eſſet, heres à cre-

ditoribus procul dubio actione ex teſtamento conveniretur, quod tamen nullibi

b jura noſtra tradunt: ſed quod in locum teſtatoris ſit ſubſtirutus, cujus nomine omnia iura obligationis& actionis activè& paſſivè in ipſum transfunduntur, tot.

tenetur defunctus, ita& heres eius, Vaſq. de ſucceſſ. creat. 1ib. 2.§. 2 9. aum. 4 9. Vult. Heig. Vel. Mynſ. ad. eres J. J. de obl, ex qu. contr. Alia longè cauſa eſt legatario rum, illis neque defunctus fuit obligatus, neque heres obſtrictus ſine aditione. At ſi adierit hereditatem ex quaſi contractu obligatur pe?.§. ⁷. InN'. de obl. ex quaſi sontract. ubi Iuterpp- b 1

63. Ex

. 8— 3232. —————————

heres contrahat, cum litem conteſtatur. Diſſ. aliter Jaſin l ervo logato, y de legat. ¹‧.

tit. Cut act. ab hered.& cont. hered ancep. quemadmodum itaque ex vero contractu