3 C

LrN g. HEEB R. TN MAGAD. BAST.

Profoſß Ord.

3*

AAGNA omnino vis, magnumq́; momentum poſitum eſt in Me- F moria, quæ vitæ humanæ bo- Knum adeò neceſſarium eſt, ut ſi- Ineea quicquam rectum aut lau-

dabile vix unquam dici Perafics

EI poſsit. Ea enim eſt admirandum

mentis lumen, ignorantiæ tenebras depellens, ea eſt omnis ſcientiæ atque eloquentiæ quoddam

mMpνέ theſaurus, ſua dona, quoties, quando,& ubi neceſſe; promptè libéraliterque depromens. Hinc Veteres fgmẽti occaſionem ſumpſeére, quòd Muſarum matrem Munοσνν appellaverint. Po- tentia hujus in omnes vitæ humanæ partes eſt ad- mirabilis. Hujus laude tot tantique excelluerunt, ut difficile dictu ſit, quibus major gloria debeatur. Orus rex omnibus in exercitu ſuo militibus nomina red- didit. L. Scipio populo Romanoò,(ineas Pyrrhi Regis le- gatus, ſenatui& equestri ordini Romæ, poſtero die quam ad venerat. Mithridates uarum& vięinti gentium Kex, totidem linguis juma diæit, pro concione ſungulas ſine inter- prete aſfatus. Charmidas quidam in Græcia, quæ quis exegerat volumina in Bibliothecis, legentis modo repræ- ſeonta vit, ſcribit Plinius lib. 7. cap. 24. Majoré etiam horum catalogum recenſet M. Tullius Tuſculan. quæſt. lib.1. Quintilian. lib. n.&alii. Sic gloriatur Seneca, Contt ov. l.i Memoriam tantopere inſe aliquan-

do vjguiſſe, ut non tantum aduſum ſufficeret, ſed& in mi- aculum uſque pro cederet. Nam& duo millia nominum

(inquit) recitata, quo ordine erant. icta, reddebam, e ab his, qui adaudiendum Sræceptorem noſtrum convene- rant, ſvugulos verfus a fingulis datos, cum plures quam ducenti efficerentur, ab ultimo incipiensuſque ad primum, recitabam. Nec ad complectenda tantum, quæ vellem, ve- lox erat mihi memoria, ſed etiam ad continenda quæ ac-

ceperat. Et ſane, uti manus ita memoriæ, duæ hæ

ſunt virtutes præcipuæ, Facilè Percipere,& perce- pta diu Retinere, quod Quintiliano optimè pla- cuit. 4

Viciſsim verò etiam Memoria est res ex omnibus partibus animi maximè delicata& fravilis, in quam pri-

ma ſenetius incurrit, ſcribit iterum Seneca. Et Pli- 27 2

OCNCORDANTIAS HEBREAS& CHALDAAS PRAFEATIO.

nius de memoria, Nec aliud eſt, inquit, æqus fragile in homine, morborum& caſus injurias, atque etiam metus

ſentiens, alids particulatim, aliäs uni yerſa. Ietus lapide oblitus est literas tantum. Ex præaltõ tedto lapſus, matris

&æ afhinium, propinquorumq; cepit obli yionem. Alius æ-

grotus ſer vorum etiam: ſui verò nominis Meſſala(orvi- nus orator. S. Auguſtinus lib. 2. contra Academ. Memoriam infidam rerum excogitatarum cuſtodem ap- pellat. Et Soliloqu. lib. I. Difhicile, imd impoſsibule C ſe, ait, excogitata omnia benè ſer vare=. Inde vacilla- re, errare, minui, debilitari, deficere Memoria di- citur,& ſüccedit ei Oblivio, quæ memorixæ eſt pri- vatio, vel, ut Plato loquitur, Mvn ςᷣ&ρέ̈⁴ασ Memo- riæ ex itus.

Ad hanc itaque memoriæ fragilitatem juvan- dam, de remediis& fubſidiis cogitatum. Hinc Si- monides Artem ſcribitur inveniſſe primus, quà per ſimulachra& ſigna quædam, ex Naturali fieret Artificialis memoria melior. Operoſosille habuit hactenus imitatores, ſed non omnes æqus felices, nec cum commodo omnes. Alii crebram Exerci- tationem optimam memoriæ artem eſſe ſtatuerunt. Unde Quintil. lib. n.. poſt prolixam de Artificiali memoria diſſertationem, ait; di quis tamen unam maximamq; à me artem memoriæ quærat, Exercitatio eit & Labor, multa ediſcere, multa cogitare. Et Seneca 3. de Benef. c.z. ſcribit, Quicquid frequens cogitatio exer- cet ac reno vat, memoriæ nunquam fubducitur, quæ nihil perdit, niſi ad quod non ſæpè reſpexit. Hujus rei gratid Pythagoræi olim, quid quoque die audiſſent, vi- diſſent, legiſſent, veſperi commemorare ſolebant. Alii&cripturam memoriæ ſubſidium eſſe pronun- ciarunt, ut ad eam recurrat, cui aliquid memoriæ eſt ſubductum. At Socrates literarũ inventionem vehementer officere memorię ſtatuebat. Olim enim, dicebat, homines ſi quid audiſſent dienum cognitu, non li- bris ſed animo inſcribebant: hac exercitatione confirma- ta memoria, facilé tenebat, quicquid volebant,& quod quiſque ſciebat, habebat in promptu. Soſt reperto literu- rum uſu, dum libris fidunt, non perinde ſtatuerunt animo infigere quod didicerant. Ita factum eſt, ut negletto me- moriæ cultu, minus viyida eſſet rerum cognitio,& pau-

ctora