PE R A F rit, ſed tantùm ut ſimplexſignificatio exprimatur. Structura relinquitur Lectori extextu dijudicãda: ut rax Terra: id pro ratione cujuſq; loci hoc vel illo caſu in continuata oratione interpretandum erit. Sic Terra mea, Terræ mece, Jerram meam, Gc. accipiendum eſt prout locus requirit.
Adjectivum Maſculinum capiendum in quovis genere, pro ratione Subſtantivi appoſiti,& natura
lingllatinæ: ut ri Magnus: Duaꝗ vR Vir magnus,
vyng Gens magna, Ons de Nomen magnum. Cõtrà Fœ- min. pro maſc. vel neutro: ut noria Magna, nora vy Urbs magna, Vetus magnus, Soaꝗ u Dec- catum magnum,&c. Sic etiam accipienda ſunt pro Cõparativo& Superlativo, pro natura locutionis, quam conſtructio& contextus oſtendit: y vri w Major eſt iniquitas mea, qudm ut ferre queam. Participia redduntur Participialiter, ut ordo Grammaticus ſpectetur. Lectoris eſt ex ea expri-
mere per aliud Tempus, pro ſententiæ ratione.
Participium cum præfixo 5 quandoque ſimpli-
citer ſumitur ut Participium: interdum n eſt per Pronomen explicandum: ut aumν Loquens: Qui
loquens eſt, id eſt, loquitur.
3 Nerba Temdoris Præteriti& Futuri nõ ſemper redduntur juxta cujuſq; loci ſtructuram: ſed ſim- pliciter per Futurum aut Præteritũ Indicativi Mo- di, ut forma Grammatica temporis propiuùs co- gnoſcatur. Lectoris eſt per aliud Tempus, vel in a- lio modo exprimere. Attendendum ad conſtru- ctionem& particulas adjunctas: ut aaa lofjueris, n I0 ne lojuaris Quòd ſi Vau converſivum ante ſehabeant, alia eſt illorum ratio. In Præterito iſta Converſio non ſemper liquere potuit, niſi inſpecto & conſiderato textu. Futuri converſio certiorem notam habet, vocalẽ nempe Pathach,& juxta eam interpretatio communiter eſt SrPrelis Præteriti diſtinctam conſiderationem prudens Lector diju- dicabit, cui hic ſufficiat genuinam ſignificationem noſſe. Sæpiſsimè etiam per Præſens Tempus, tam Præteritum, quàm Futurum, cum Vau& ſine eo, eſtreddendum, ut meliores interpretes faciunt. Et hoc ſit judicii Lectoris.
Non ſemper omnes& ſingulæ voces uni ſubje- ctæ, eodem modo cum ſuperiori exponendæ, ve- luti aryb eſt Adveſperaſcere, Judic. 29. 9.& ry Miſcere, Ezech. 277.9. Id adſcribi ubique commodè non poterat, ſed ex ſenſu loci,& ſignificatis Radicis petendum. Quamvis rariſsime id ſit neglectum.
Una eademque vox ſæpè vel ſub diverſis planè radicibus invenitur, vel in diverſis unius radicis ſi- gnificationibus, propter diverſam Interpretum expoſitionem.
Cætera Lectoris diligentiæ& induſtriæ relin-
uo. Unum reſtat in Methodi declaratione, Ordo ipſorum locorum S&cripturæ, quæ allegantur.
Inloco unoquoque proponuntur primò verba ipſa, deinde additur liber in quo reperitur, tertiò caput, quartò verſus. 5
Loca Scripturæ iiſdem ferè verbis proponun- tur, ut in primis Concordantiis: paſsim tamen vel
*A 4
A 11 O. majoris perſpicuitatis cauſsà, vel propter Maſo- ram, quibuſdam vel additis vel detractis, ſunt im- mutata. Ex. Gr. jerem. 8. ſcribit Maſora, has duas voces yna aana octies conjunctim reperiri. In Concordantiis autem, in Radice yn, in octo iſtis locis a-na non ubique aderat. Ut igitur Lectori, hęc ex Maſora inquirenti, ſtatim in conſpectum ſe- ſe offerant, illa ad Maſoram accommodavimus. Et ſic in quibuſdam aliis.
In prioribus Concordantiis ſolebãt multæ voces
decurtate ſcribi, reſectis ultimis liteſis; Juandocus
etiam pro vocibus numeralibus, literæ numerales, uta pro nya, aut a pro ον. Quia verò hæc ty- ronibus& imperitioribus tenebras potuiſſent of. fundere, hic ſunt ſublata.
Sie in more habebat primus author, cùm in uno eodemq; libro, idem locus bis reperitur, voce ta- men aliquã in una aut altera litera immutatà, il-
lam ſolum vocem repetere: ut in Radice n in li-
bro Jobi, ne o e e vi Trn
quo vult; verba iſta reperiri Jobi 29.26.& 35.25. ſed vocẽ np in priori loco plenè ſcribi, in poſteriori
defectivè. Verùm qa& hæ ſalebræ lectoris curſum
remorari poterant, hic ſunt remotæ, ac ſingula lo- ca integrè exſcripta. Quòôd puncta vccſie ipſis Scripturæ locis non ſint adſcripta, Lectorem pla- ne non remorari, nec impedire poteſt. Nam cùm liber, caput& verſus indicentur, ubi verba repe- riuntur, Biblia ſua confulat, locaq́; ſingula in illis inquirat, quorum lectio ipſi ithiles videtur.
Si exuno eodemque libro plura loca adducun⸗ tur, nomen libri primo tantum loco eſt adſcri- ptum, reliquis non, ſed tantum numerus capitis & verſus.
Librorum ordo ſervatus eſt idem, qui in priori- bus Concordantiis: Nomina autem plerumque abbreviatè aut decurtatè ſcribuntur: partim ut hoc pacto à verbis Scripturæ facilius diſtinguantur, partim ut tanto commodius omnia in unà linea comprehendi poſsint. Ne uid autem hic lecto- rem offendat, ordine ſin dlorui librorum No- mina tum integra, tum a breviata, cum nomini- bus eorundem Latinis, proponemus.
Geneſis ANa pe FExodus aur Tu Leviticus n vel yp yn Numeri gwa vel oa Deuteron. 2 Joſua vyy vel v pwirn Judices vdw vel èWw Euds Ruth m Samuel I. v vel x wxꝰ bDxwv Samuel II. 8 vel 3 wr buwe Regum I. Rn velx o A0 Regum II. ab vel 3 0b 3 Den
Chronicor. I. Chronicor. II.
5 8 D'D 22 3 3 m 2bwn an fSA
Articulus,&
randi,ſic⸗ alq
verbium. Præt tumillud duod; ſugiur:utpſ rætum dive demc; voce it curate obſervat Kametz, cum rot odele Poſt Præfixa- ſonarum natura perſonæ affxig, cedunt macculir gulari ræcedu dpeuem Af
R fuo ordine ip
vor wdn Cc. Præter hæc qoæ heehie Ac cai aliquamut: regulariform tar: utin Radi- ſona præteriti junguntur yne N⸗ hdd, ir pter accentum ſunt quæprop Sepol, de. l voci punctatæ ſtatim appareas Hbita quo b dinanun Voce & quieſcentes
contra ſunti atneß
dumtamé adeſſe ncenledtur, in numeraa quanc ſangunturau ae zubtungdl
BBiblirumn nutæ ac(crupul riose fuilenrch fuſionem 2*
Puur enim — 2 6 jh etqui