Druckschrift 
Johannis Buxtorfi[i] Concordantiæ Bibliorum Hebraicæ : Nova Et Artificiosa Methodo Dispositae, In Locis Innumeris Depravatis emendatæ, deficientibus plurimis expletæ, Radicibus antea confusis distinctæ, & significatione vocum omnium Latinâ illustratæ: Quibus Primùm Locus quæsitus quasi in momento ostenditur, aut facillimo jucundissimoq[ue] labore invenitur. Secundò Lexici Hebraici omnibus vocibus flexilibus completi, forma absoluta proponitur. Denique Masora sive Critice perfecta, quoties, quâ formâ, quo libro, cap. & versu unaquæque vox declinabilis in textu Hebræo invenitur, numeratò traditur
Einzelbild herunterladen

P R K EF ſa.7. u. Nam transfert vulgatus locum illum, Iupro- funduminfernac ſinempe eſſet xv. Ne igitur quis miretur, cur loca iſta contra Hebræorũ lectionem ac ſententiam in aliena ſignificatione adducat, ſi-

nificat hac voce, ſe juxta Chriſtianorum interpre- tem id facere, non ex ſua ſententia. 3 nn Occurrit in Radice bbr ſignif.z. ad vocem Dror jeſa. 18.I. Puto autem idem eſſe cum pręceden- tibus, ac priorẽ vocem denotare nr: Nam Vul- gatus interpres vocem brorx illic loci exponit(ym- balum. Quid autẽ altera vox ſibi velit, haud poſſem

Aalleveranter dicere. Quid ſi eſſet? v'o⁵ν†ν

Npa Juxta Chriſtianum, vel Chriſtianorum futerpore-

tem Hieronymum, qui vocatur uloatus. Cogitent de

eo alii, qui melius divinare poſſunt.

Srob eſt a ab deTn vH Secundu Rabbinos no-

Frros, quorum memoria ſit in Lenediclione, Sæpius oc-

currit.

aa pro a Secundä Nabbimos notros. In Ra-

dice nnw ſignif 2. ad vocem aeTzephan.J.io. 0 Occurrit in Radice Ohn ad locum au dn E-

zech. z. 15. Scribitur ut vox decurtata, ac ſi eſſet

vreb, ſed ſic nullum reddit ſenſum. Quòd nullus

circulus voci b eſt appoſitus, docet, notam, ad

illam tantùm vocem, ſed ad utramq; conjunctim

pertinere. Puto itaq; eſſe abbreviaturam,& expli-

co, Ia v Non interpretatus&ft Jonathanoduo ſc.

hæcverba. Nam retinuit ea, tamquam nomẽ pro- prium. Scribendum ergo: 25.

7.. 8 3 5 3

n ,80 Extat in Rad. nay ſignif. 2. ad vocẽ eee

Prov. 16.2. poteſt legi, n vrveb Secundum expoſitio-

nem quandam, vel,quorundam.

Jh& Extat in radice o, advocem 2 Jobi 12.

5. 180 non puto eſſe abbreviaturam, ſed lego, vni J9b, h. e. Radix ef 9. Hoc eſt, Vocis hujus veram radicem puto eſſe nb, quamvis nonnulli? faciant ſervile,& hucreferant. 4 eria Secundum Orientales, ſecundum leclionem Orientalium. d In Radice nav ad vocem**⁹ν Eſth. 21. 4. anno- tatur d mav, quod ex Maſora parva translatum. Legendum vad r'aw, h. e. Videtur eſſe legendum v. Hoc nullibi aliäs obſer vavi.

Sic itaq; hactenus ea, quæ in hocce Opere con- tinentur, quæq́; Lectori in eo potiſsimuùm ſunt at- tendenda, expoſui. Quia verò nwyna Wias Vm ban omnia tendunt ad Praxi, ſubjiciendum quoq; eſt ali-

uid de Uſu, ejusq́ guſtus lectori paucis præliban- Jus Mirabuntur enim tantum laren multi,& fructum dignum vix conſequuturum exiſtima- bunt, adeoq́; nobis occinent proverbiale illud He- bræorum, Nypp dxm an ri Molit multum,& e- ducit parum,in Gittin fol. 67.1. Concordantiarum Sacrarum utilitatem in qua- vis lingua eſſe maximam, ſemper omnes cordati,& diligentes Scripturarum ſcrutatores experti ſunt, & quotidie experiuntur. Hinc de Latinis ſcribit Sixtus Senenſis Biblioth. Sanct. lib.3. Etautem tan- ta bujus magni ludicis& cõmoditas& utilitas, ut quum primum fludioſus Leslor ipſum prudenter& cum judicio

A 11 O.

verſare didicerit,& familiariter ejus aſſueſcere cæperit, illico ſentiat, ſe in illo in veniſſe theſaurum quendam inex- plebilem, hoc eft, untverſalem& abſo lutiſimà totius Di-

vinæ Scripturæ expoſitionem: ex cujus uſu non minorem

frutlum ac deleciationem caßiat, quam ſi innumeros ex- poſitorum ommentarios eyolveret. Lon ge majorem autem eſſe earum uſum in Lin- guis Originalibus, anaxNvD N luce meridiana eſt clarius. Tales ſunt Concordantiæ Hebrææ in Veteri,& Græcæ, in Teſtamento novo. enim ſolæ genuina, ipſaq; Spiritus S. verba proponunt: Illæ pro verſionum imperfectione talia nonnun- quam habent, quorum nec vola nec veſtigium in

Textu Sacro apparet:ac ubi optime etiam rem tan-

gunt, tamen originalis textus elegantiam,& effica- ciam nequaquam attingunt. ſolæ bonà fide ſi- miles& concordantes voces phraſesq́; Lectori ex- hibent: Illæ, propter Interpretis varietatem, fre- quenter ſub uno themate, diverſas& diſcordãtes in authentico textu voces conjungunt:& contraà, u- nam eandemq; vocem Originalem, pluribus ac di- verſis ab interprete redditam, in diverſa quoq; loca diſtrahunt. Adeò verum ſemper manet illud;

Dulcins ex ipſo fonte bibuntur aquæ.

immeritò proinde a viris doctis magni ſem- per habitæ, æſtimatæq́; fuere. Prolixe hac de re a- git Wolfgägus Franzius in libro de Interprctatio- ne Sacrarum Scripturarum, ubi inter alia ſic ſcri- bit, pag. 64. Dotius carebit pius& diligés ſcrutator Scri⸗ pturarum,& quidem fontiũ Teteris G Noy Leſtamenti aliis libris multis.(oncordantiis utrisque iſius carere citra magnum ſiudiorum ſuorũ detrimentum uequil. Et de He- bræis ſcribit p. 78. De cujus libri uſu, ego uſum ipſius multiplicem& propè infintum expertus,& laudibus, ſa- tis grandia eßfari non poſſum. Hunc enim librum in Bi- bliotheca Theologica polt ipſa Biblia Hebræa, ante o- mnia probatiſßima Lexica,& ante omnia monumenta, ſcripta à Diinis Hominibus ſuper libros ſacros, primum locum occupare debere, mecum confitebuntur, quotquot rem ipſam tentare& continuare magno ſuo cum commodo non detrectarint. Et in Præfat. Verum enim verò elſi Concordantiarum uſus planè eſt abſolutus, perfectus,& divinus,&c. Nicolaus Fullerus An glus, vir erudi-

tiſsimus, in Miſcellan. Sacr. lib. 4. cap.77. ſcribit: Concordantiarum Hebraicarum librum vere aureum eſ-

ſe,& uſum mirificum atque divinum præbere, nemo Theologiæ, linguæque Hebraicæ, tam rudis& imperi- tus tyro, quin probè intelligat,& in quotidiana, veteris potiſaimum inſtrumenti lectione, magis ac magis expè- riatur.

Quod ſi veriſsima hæc laus prioribus confuſis

& obſcuris Concordätiis attribuebatur, tantò ma-

gis certè novo huic Operi competet, quantò plus

ucis& ornatus accepit per novam methodum, per vocum Hebraicarum principalium punctatio- nem,& accuratam Latinam interpretationẽ, quan- to etiam eſt perfectius?

Triplicem uſum in Titulo, quẽ ipſe fecit, attigit Pater meus, p. m. Quos paullò fuſius hic declarabi- mus& illuſtrabimus.

Prtwates

Efa Nehemiss Eſther lch pllmi proverbia kecleliaſtes Canticum& eſaſas erems pur Fzcchiel Daniel Holcas ocl Amos Obadias jonas Michas Nahum Habakuk Tæephanids Haggæus Lacharias Malachias. Capitum&verl tinet, uelcet minusexercitatus dcaaddiſcet:vx Ser Kc. Quod velſepiisexiſt put plerumq;re non eſt numera Eſth.15. K20. 19o 2580 n 2135. Kc. Obſer cauſdà quandos Ponantur, quoc vicem conſequi 17X 1he. cap.7 nezalcsi w) d op cap. 4. ſerrataeſt 84 Vndeinne libri mcpalngulorum oos cottineétun Peritioneglurim cum queſtuleg 1 uam lädlle