17 an
PRA EAI IO.
le& Efra,& in lingua Ebræa. Maſora& hicomnia conjungit: quod etiam interdum diſcrepantiam cauſſatur: Ex. Gr. Deuter. 7.12. ad vocem ypvn Ma- ſora notat“ h. e. ſexies reperiri. Concordantiæ He- brææ oſtendunt tantum quatuor. Cauſa; duo ſunt in textu Danielis Chaldæo.
Deinde obſervandum, Maſoram ſæpe voces diverſæ formæ conjungere, ut, eas quæ ſunt cum copula& ſine ea. Exemplum eſt in vey Exod.36. 38. ad quam Maſora notat, 4 reperiri plenum. At in Concordantiis ſunt tantũ tria. Quartum eſt cum, o Num. 4.31.
Præterea ſolet Maſora numerare interdum vo-
cem quandam, quoties in hoc vel illo libro reperia-
tur, non in univerſa ſcriptura. Id aliquando expri- mitur hac voce d'oa In hoc libro- aliquando retice- tur, quod tamen non ipſorum Maſoretharum, ſed ſcribarum fortè vitio factum.
Alia diligens& induſtrius Lector ipſe obſerva- bit. Prudentiâ& Judicio hic opus. Sic itaq; com- pendioſo artificio,& artificioſo compẽdio, in uno triplex exhibetur Liber, CONCORDANTIE,LE- XICON, MaSORA. Quæ ſingula fuſiùs diduci potuiſſent, ſi Præfationis limites id permiſiſſent. Sufficiat extremis digitis ea attigiſſe,& ita occaſio- nem ulterius cogitandi cetor ut ſubminiſtraſſe.
Atque hunc uſum præſtant Concordantiæ cir- ca verborum cõſiderationem. Quod ſi nunc etiam
vellem exponere uſum, qui exinde ad rerum ipſa- rum intelligentiam exſurgit, novus dicendi cam- pus ſe mihi aperiret.
Ad verſiones Scripturarum probandas, ad illa- rum diverſitates& iſcrepantias examinandas& conciliandas, ad errores tollendos, imò ad novam etiam verſionem cudẽdam, quodnam quæſo com- modius ſubſidium excogitari potuiſſet? Ad loca
Scripturæ dubia& obſcura excutienda, illuſtran- da, quid magis utile, quàm ſimiles voces, phraſes&
ſententias conferre, atque ita ex uno de alio, ex cla- riori de obſcurioribus judicare? Atqui id hic per-
fectè exhibetur, quod nullus Commentarius, nul⸗ lus alius liber tibi præſtabit? Sed hæc,& alia quæ adhuc dici poſſent, certo
conſilio nunc prætereo,& Lectori ipſi penſitanda
relinquo. Uſus ipſe opinione plura cuivis mon- ſtrabit. Quòd ſi ſanctiſsima Dei voluntas tuliſſet, equi-
dem nihil magis optaſſem, quàm ut Pater meus 2 p. m. ipſe ſupremam operi manum imponere,&, de
qua jam cogitabat, Inſtructionem conſcribere po-
tuiſſet. Sine dubio enim magis erudita& recondi-
92
ta multa ex divite eruditionis ſuæ penu, meo& tuo bono, protuliſſet. Sed aliter viſum eſt ſapientiſʒi moomnium rerũ Arbitro. Fœtum hunc ſibi cha- riſsimum, dum Parturiret, morte abreptus dere- linquere cogitur,& dum eum in lucem edere ma- gno nixu conatur, ipſe triſti fato luce cheu! orba- tur. Quamvis autem inopinatus ille caſus me haud parum conſternarit, adeò ut& ego ob operis ma- gnitudinem,& temporum ob graſſantem luem in- certitudinem, quibus Et ceytam praſens nonhabet ho- ꝛa fidem, de deſerendo vel ſaltem differendo eo co- gitarem: tamen, cùm nihil magis in votis mihi fuiſ- ſet, quàm ſanctiſsimum hoc cœptum perficere, tantamq; verendi Mentem implere patris, vires mi- hi colligendas, manumq; conſtanter operi admo- vendam duxi. Favit conatibus Deus,& gratiâ ſua ad cœpta abſolvenda me confirmavit. Pro quo ſit Nomen ejus glorioſum benedictum. Tu verò, Lector benevole, hoſce noſtros labo- res benign accipito, iisque ad ſtudiorum tuorum commodum& profectum utitor. Operam dedi ſe-
dulam, ut omnia quàm emendatiſsimè tibi exhibe-
rem, quæ in Autographo Parentis deeſſent, pro vi- rili ſupplerem, quæ te remorari poſſent aut offen- dere, in hac Prætatione explicarem,& tandem, quę
oculos meos primã curâ effugerunt, ingenuè pro-
fiterer,& ſecundis curis reſtituerem, quod in No- tis calci operis adjectis inuenies. Siniſtra judicia, nonniſi 3 indoctis metuenda, non moramur. Gju- dicas conoſce, ait 8eneca. At verò cognoſcere non poſſunt imperiti. Temeritatis proinde elt damnare quodneſcias, optimè iterum ait idem. In promptu eſſet, ſummorum& omni exceptione majorum vi- rorum judiciis,& publicis teſtimoniis nos contra tales hic communire. Sed conſultò id omittimus. Non eſt malus nümus, quem barbarus E ignarus formæ hublicæ rejicit, ſcribit Sen. de Benef. l.7. Sic non eſt malus liber, quem barbari,& omnium bonarum li- terarum ignari rejiciunt. ntꝰ&Dx'8'On:„a ᷣpDne inh vp ud& dicebant olim in proverbio priſci He- bræi ſermone Babylonico, h. e. Myrtus ſtans inter ur⸗ ticas, myrtus tamen eſt,& myrtus vocatur. Doctis& probis ſtudia noſtra probata iri confidimus. Id ſi intelligam, operam dabo, ut brevi quoque ſequa- tur Lexicon Chaldaicum, Talmudicum& Rabbi- nicum, in vigeſimum uſque annum à Patre preſ- ſum,& à viris doctis tantopere expetitum. Quod ut mihi ſeriò cordi eſt, ita Deum rogo, ut ad id præ- ſtandum vires, vitam, valetudinem,& tempora tranquilla largiatur. Dabam Baſileæ, XI. Cal. Aug. An. PCXXXI.
——.
88
1
—
——
—— ——
——
——