EBPISTOIA

creature illud corpus& ſanguis fuerit.I„ corpus illud ſit vivificum,& cibus inconſ ptibilis in hoc ſacro Epulo, ut Vetuſtala eſt, id inde habeat oportec, quod æternou tri ανσαια Filio Dei aad oan unitung t

4 VEr 8 4 ½α☚ † 4 1 G„ 7,. · Ex quibus liduct Arianos totum ſalusnni

1

— ar e] 3 fundamentum conyvellere. 4 1, p Aeh.

Qui pro Chriſto homine phan talma om dunt, ut rectè ait Terrullianus, non ſalst. aa

. 1 re“. tificem, ſed ſpectaculi artilcem, nonm

Md.

rum ſuſcitatorem, ſed vivorum au Ocatofs

dicant. AQDomodo enim ſemen mullema

.—„,.

trivit caput ſerpentis, ſi non verèe mulee 1—

tus eſt redem ptor: Nam caro ut iteruma tul non eſt ſine nativitat e, nec nativitas ne

ne. Quomodo Chriſtus pro nobis palta

cifiXxus, mortuus, ſepultus& reſuſciaum O

dicitur, ſi non verè habuit in ſe quodteaau an quod moreretur, quod ſepeliretur, quntt un taretur? Carnẽ ſcilicet ſanguine ſuffufmatt i

—

bus ſubſtructam, nervis intextam, venun xam, quæ naſci& mori novit, humammlie u dubio, ut natam de homine.. 8 Qui cum Neſtorio non Deum, ſedbontt a crucifixum fingunt, neiilli perſonalemdum a naturarum unionem diſſolvétes in negrut i luris ipſum pondus tollunt. Quem Neſtoue rorem etiam Zuinglii allæoſis in recelulin n qua ille perſuadere Chriſtianis ſaragebane ctis Scripturæ de Filio Dei mortuo, Don 8

—