*

KRü1u8dDrnnnu

17.

IV. Preciſoo objectiva, non formalt: tantam, inter

gradus metap hyſicos rectò admittitur. Ario. Quia cuivis actui intellectus ſuum pro-

prium reſpondet objectum, dantur autem actus

idem realiter indivifibile objectum inadæquatè, ſe- cundum unam perfectionem repræſentantes, non re- præſentatis allis, cum eAâ realiter identificatis: ſic e. g. in Ente Bonum& verum, prædicata ſunt con- vertibilia,& inter ſe ſummè identificata,& tamen in bonum quà tale non ferturintellectus, fertur tamen voluntas: Sic etiam cognoſco in re à longè ſe moven- te animalitatem, non cognità differentiâ identifi- catà. 4 Oij. Implicat idem realiter cognoſei& idem non cognoſci, ſicut idem produci& non produci, ex- iſtere& non exiſtere. Dis. Aſſump implicat cognoſei idem adæquatè& ſic non cognoſci G. inadæquatè cognoſci,& non cognoſci inadæquatè ſecundum aliam perfectionem N. aſſumpt.&x paritatem, quia produci& exiſtere ſunt prædicata Phyſica, cauſæ ve- rè Phyficæ nequeunt rem inadæquatè procducere, uti

hoteſt cauſa intentionalis rem inadæquatè concipien- do attingere.

V. Hac præciſio ſupponit ſaltem diſtinclionem vir. . eualem minorem intrinſecam ad extrinſecum. Ario. Quia hæc diſtinctionis æquivalentia antè opus mentis in entitate variis perfectioni- bus aut operationum radicibus æquipollente ſufficit intellectui, ut is extrinſecà ſuà tendentid objectum inadæquatè exprimat ſine ulla fictione, ac ſi reverà cjusmocli perfectiones realiter eſſent diſtinctæ. Sic 8. F. in ſole attingit virtutem illuminativam, ſine cale- tactivà; in homine animalitatem omiſsA rationalita- te. Nil autem præciſio objectiva mutat intrinſece in objecto, ſed extrinſecè ſolum, den jatrinſecum quid,

extrin-