16. RATIO. 2. Quia id eſt rei diſtinctivum, quod eſt illius conſtitutivum« atqui hoc eſt quid po- ſitivum ergò& illud. Licet enim conſecutivè nega- tionem inkerat: non tamen tormaliter in ea con- ſiſtit. 77, Separabi itas eft i. Signum diſtinttionis realis; 25 a. licet non ſimpliciter neceſſarium.. ATIo 1. Quia ubi unumperit, altero manente non eſt una ſimplex entitas, ſed pluralitas enti- tatum, ergèò unum& aliud realiter diſtindum. Ra* autem ſic deſcribi poteſt: Eſt Entitas metaphyſicè completa ſecundum omnia ſua prædicata generica, ſpecifica& individuantia,& quæ independenter à quavis alia perfectione ſecum realiter non identifica- tà produei vel exiſtere poteſt.

RArIoO. z. Quia tàm in divinis, quèm in creatis quædam realiter inter ſe diſtinguuntur, quæ tamen ſeparari nullo modo poſſunt, ut patet in re- lationibus divinis,& creaturis quæ nequeunt exiſtere ſine Deo, à quo tamen realiter eas diſtingui, quis in- ficiabitur? 4 I11. AMedia Scoti diſtinclio formalis ex natura rei, non videtur carere omni probabilitate. 1

Arro. Quia illa, quæ ſaltem inadæquatè diver-

ſis definitidnibus definiuntur; ſeparabilia ſunt, ſaltem in diverſis ſuppoſitis: fundant propoſitiones ſecundum ſe contradictorias&c. diſtinguuutur plus uhm ratione; nec tamen realiter, quia non ſunt impliciter res& res: atqui Seaae etahhp ſic ſe habent, ergdò inter illos Pedbedaliter admitti po- telt Scoti diſtinctio. Præ ertim cum per cam com-

modiſſimèſalventur contradictoria, quæ alids viden- tuc inſolubilia in entitate realiter indiviſibili. i

I. Pro.

— ͤ