Nam modo tempus erat, doctas profitètibus attes Nullus habebatur quando deabus honor:

Ingenioſa rudi ſordebant carmina vulgo,

Spreta Meduſæi numina fontis erant.

Tunc procul excedens hac Delius vrbe receſſit, Vertit& exilio turba nouena ſolum.

At res iſta tibi magnum loachime dolorem

Attulit, Heroi nec toleranda fuit.

Ac patriæ poſtquam tibi tradita cura regendæ, Artibus ingenuis eſt reuocatus honor.

Barbaries dedit acta fugam:dulceſq; camœnæ Auſpicijs princeps huc rediere tuis:

Iamq; frequentatur ſchola, quæ deſerta iacebat: Aonias docta pube colente deas.

Nec ſtudioſa cohors, Heliconiadeſue puellæ, Hoſpitio poterant commodiore frui.

Summa racemifero veſtit iuga collis amictu, Sub quo Pieridum colle theatra iacent.

Talia nimirum loca ſunt gratiſſima Muſis,

uæ viridi cinctus palmite bacchus amat.

Nec liquidi deſunt fontes qui murmure rauco Per iuga frondenticonſita vite fluunt.

Actus ab vmbroſa per acernos valle canales Fons ruit, ac dulces eiaculatur aquas:

Inde quod erumpens pulchre fluat vnda, vocauit Calliroẽ fontem nomine Nympha ſuo.

Nec mmus hauſta ſacros hæc efficit vnda poëtas,

Quam vel Gorgonei fons celebratus equi.

Hanc Eobanus aquã bibit Heſſus:& acer eodem

Dicitur Huttenus fonte leuaſſe ſitim. G Fontib