Quxæſo labe ranti ferte ſalutis opem. Pæoniæ creſcunt in odoris vallibus herbæ, Celſus vbi gemino mons petit aſtra iugo: Emanatq; ſacro fons ex Helicone ſalubris, Fecit ab Abantis dæ quem pece regis equus. Illinc Pegaſei vos pocula ferre liquoris, Plenaq; odorato flore caniſtra decet. Al prohibete nefas, mites prohibete puellæ: Afferat ægroto ne fera parca manus. Veſter honos agitur:veſtros hic iuuit alumnos, Ocficio ſemper demeruitq; ſuo: Qui ſi coneiderit, morboq; peribit acuto: Nobis Mecœnas vatibus ecquis erit? Omnibus ex hedera voueo thymbraq; coronas: Si veſtra incolumis reſtituetur ope. At ſi Turce tuæ nil proſint vota ſaluti Hæc:tamen optati ſigna fauoris habent: Declarantq; meum, quo te complector, amorem: Meq; tuam triſti mente dolere vicem. Et licet, affecto dum corpore deficis æger, Sit tibi conditio ſortis acerba tuæ: Fer tarnen hanc animo non indignante ruinam, Quam tua concuſſa vita ſalute facit. Ortus es vt mundi ſubiectus caſibus eſſes: Nullus in hoc expers ſureris orbe ſuit. Vel cvto vel ſero, vitam mors omnibus aufert. Quæ tibi ſunt æqua mente ferenda, feras. Adde quod egiſti melioris tem pora vitæ: Noſtraq; ſunt tantis ſæcula plena malis Aerumnas hominum ſi quis conſideret omnes,

Tr iſte