AD CHRISTOPHORVNM TVRCVM. PFlegia V.

Fic adhuc ſæua correptus febre laboras? Torret vt ardenti quæ tua membra foco: Horror& algentes tibi frigore concutit artus? Mox vbi deſtituit feruidus oſſa calor. Bis ceſſante ſuas finiuit voce querelas, Cecropis Iſmarium quæ gem it ales Itym: Bilq; ſeges demeſſa fuit: cum lJanguidus ægro Semper& affecto corpore Turce iaces. Iamq; ſeneſcenti tabeſcis, vt audio, morbo:B Robur& ætatis concidit omne tuæ. O vtinam pro te quantumuis dura liceret Fata per alternas ſuſtinuiſſe vices: Ipſe libens aliqua morbi te parte leuarem, Ne tantis æger conficerere malis. Namq; voluntatis mihi talia ſigna dediſti, Vt tua ſit potior vita ſalute mea. At tu. quarta tribus furijs ſoror addita, tandem Ipſa fatigato corpore febris abi. Quid iuuat inſontem crudelibus vrere flammis? Supplitium hoc debent qui meruere, pati. Non hunc, Enceladi ducis impia caſtra ſecutum, Conſtat in æternos arma tuliſſe deos. Cur genus humanum nullo diſcrimine torques: Si tibi fas, homines perdere: perde malos. Illos conficias Bpicuri ſcita profeſſi, Ludibrio nomen qui pietatis habent. Vos o Pierides, vos ſi medicamina noſtis:

Quæſo

Ft lce dit Fer tan

On. K

Ortpe

d