202. Die Fabeln Eſopi. pocor. Ein Dokter in der Artzeney Promouiert Gepornouiert/ vnd war dabey wolt er ſa· Ein feiner Doetor der hieß Geck/ Sea Derſelbig aß gern rohen ſpeck/
Vnd tranck darzu Hamburger bier/ Auff ein mal drey maß oder vier/ Vom ſelben Doctor hab ich fernt Recept. Viel koͤſtlicher decept gelernt. Marpurgum Zu Marpurg wer ich gern geweſen/ Das ich daſelbſt het moͤgen leſen/ So baldt ich dahin kommen war/
r, Hoͤrt ich wie man des Luthers lar Grherhh ½Vnpd Grex/ Hebrex vnd Poͤterey/ ehe Vnd ſonſt viel ander ketzerey/
Daſelbſt profieret offentlich/ Es hat ſich alles vmbgewendt/ Man gibt das heilig Sacrament (Vnangeſehn des Bapſts gewalt) Stets vnder beyderley geſtalt. Wer ich da blieben biß anher⸗ Lang ich zum Ketzer worden wer/ Meins bleibens waͤr da lenger nicht/ Ich war daſelbſt ſo abgericht/ Das freilich fuͤrthin mein beger Zu ſolcher Schul ſteht nimmermehr/ Dann da ich von diſtinxen mehr Wolt halten/ dann Sanct Paulus lehr/ Da weiſten ſie mich bey die Sew/ (Es iſt geſchehn bey meiner irew) Vnd ſolt mein kunſt an jhn probiern/
Diſhiciones Papiſucæ.
————.,—V—,— y— 1»
/ↄ/ ·
=


