95 Die Fabeln Eſopi.
Da kroch ſie auß dem neſt herauß/
Vnd pollert wie ein Geiſt im hauß/ Vnd fragt die Maͤgd/ Wo iſt der Hane Ich mein jhr habt jhn abgethan.
Die Maͤgd antworten alle drey/ Wer weiß/ wo er hinkommen ſey⸗ Vielleicht hat jhn der Fuchß gefreſſen/ Die Fraw flucht/ als wer ſie beſeſſen.
Da hatt ſie darnach nicht mehr acht Auffs Han geſchrey/ vnd alle nacht/ Wann ſie ein ſtundt/ zwo/ oder drey Gelegen hatt/ da bleib es bey/
Dann ſie daruͤber nimmer ſchlieff Sonder/ Steht auff/ den Maͤgden rieff.
Sie ſprachen/ was han wir gethan? Was han wir nun gerichtet an?
Was ziehen wir dich armen Han?
Ach/ was han wir gewunnen dran?
Gebraucht han wir ein arge liſt/
Darumb vns recht geſchehen iſt/
Das wir nun leiden ſolche ſtraff/
Vnd kommen gar vmbvnſern ſchlaff/
Wir han gebeſſert vnſer ſach/
Als fiel er inn ein tieffe bach/
Wann er dem regen wolt entlauffen ⸗
Vnd dann im waſſer muͤſt erſauffen/ Æ Morale.
Incidit in Scyllam, cupiens uitare Charybdim:
Hieher gehoͤrt das Morale der ruugie vnd der
ſiebenzehenden Fabel.
Don


