Die Fabeln Eſopi. 58 S iſt nicht lang das diß geſchah/ Das mandie Bawern lauffen ſah Auß manchem land/ mit groſſer zal/ Zu einem Berg bey Grimmenthal/ Da gab man fuͤr ein new geſchrey/ Nach dem die red ſind mancherley/ Wie das ein Berg geberen woͤll/ Darumk ſich niemandt ſaͤumen ſoͤll. Da kamen ſie mit groſſer macht/ Der ein mit ſich ein Buͤchſſen bracht/ Die ſelber fewer ſchlagen kundt/ Vnd hatt ein Kittel der war bundt. Der ander bracht ein Hellepart/ Vnd war geſchickt zu dieſer fart/ Er kam/ vnd ſchnaubt gleich wie ein gaul/ Vnd zoh einzwickbart bey dem maul/ Der war einr eln lang/ oder drey/ Vnd ſah als kaͤm er auß Tuͤrckey. Der dritt ein groſſer Landtsknecht war/ Vnd brangt daher/ als wer ers gar/ Weiler ein ſchweren kolben trug. Deer vierdt hielt ſich vor andern klug/ Derſelb mit namen Doͤner hieß/ Uvdd ſich fuͤrwar beduncken ließ/ Er wer kein Saw/ Er war nicht faul/ Vnd bracht mit ſich ein bleien kaul/ Hat noch darzu zwey waffen fein/ Ein Wurffbart/ vnd ein Schoͤffelein/ Vnd rheyt auff einem muttergaul.. Da kam der fuͤnfft/ vnd war nicht faul/ uj Wnd
— ——
—
—
L
—


