d
Die Fabeln Eſopi. 54
Des kriegt das Baͤwrlin boͤſen lohn/ ingratitudo⸗ Das gifft ſchuͤtt ſie baldt von jhr auß/ Vergifftet jhm das gantze hauß.
Das Baͤwrlin lieff herzu ſo baldt Vnd ſprach/ Das dein der henger waldt/ Hab ich kein andern danck von dir/ Dann eitel gifft/ das gibſtu mir⸗
Das Baͤwrlin ſeumpt ſich auch nicht lang/ Erwiſcht gar baldt ein lange ſtang/ Vnd ſprach/ Das dich das falbel an/ Wiltu toͤdten mich armen man? Ich hab erhalten dir dein leben/ Vnd wilt mir ſoͤlchen lohn dran geben ꝛ
Morale.
Ich halt kaum/ das auff erden ſey Ein groͤſſer ſchand vnd buͤberey/ Dann wann ein menſch vndanckbar iſt/ Vnd aller wolthat gantz vergiſt/ Noch kompt es offt/ das du dem gut Erzeigſt/ der dir dann vbels thut/ Vnd du alſo fuͤr dein wolthat/ Empfengſt von jhm gar kleinen rhat.
4 TON
S 8 1 4 8 3 46 K
85 8 4


