Druckschrift 
Das buch von der Tugent und Weißheit, nemlich Neunundviertzig Fabeln, der mehrer theil auß Esopo gezogen unnd mit guten Rheimen verkleret Durch Erasmum Alberum Allen stenden nuetzlich zulesen
Seite
49
Einzelbild herunterladen

49 Die Fabeln Eſopi. Denck nicht/ das dir all buͤberey/ Vmbs Adels willn erleubet ſey. Dann wann mutwill den Adel ziert/ Vnd ſonſt kein beſſer frucht gebiert/ Dann alle gute laͤr verachten/ So kanſtu zwar wolſelbſt betrachten/ Was doch zuletzt darauß woͤll werden/ Nemlich/ der groͤſte bub auff Erden/ Der muß der alleredelſt ſein/ Dann ſtund der adel mechtig fein. Was rhuͤmſtu dich des Adels dann? Vnd ſprichſt/ du ſeiſt ein Edelman/ Vnd rhuͤmſt dich des Adels allein/ Der dir mit vielen iſt gemein? Sprichſtu/ Ich hab ein koͤſtlich Pferdt/ Das Pferdt macht nicht den Adel werdt. Sprichſtu/ Ich hab ein guͤlden Zaum/ Der Zaum machedel/ glaub ich kaum. Sprichſtu/ Ich hab ein guͤlden Sadel/ Der Sadel macht nicht gut den Adel. Du ſprichſt/ Ich hab ein feines Schloß/ Wann du darzu hettſt tauſent Roß/ Ja auch das Tuͤrckiſch Keyſerthumb/ So biſtu noch nicht Edel drumb. Spriehſtu/ Ich ſauff ein groſſen Wein⸗ Daher kanſtu nicht Edel ſein/ Der nam ſtuͤnd dir wol beſſer an⸗ Das man dich hieß ein Eſelman⸗ Dann wann das ſauffen edel macht/ So hat vorlengſt zu wegen bracht/

Danr Pnd