49 Die Fabeln Eſopi. Denck nicht/ das dir all buͤberey/ Vmbs Adels willn erleubet ſey. Dann wann mutwill den Adel ziert/ Vnd ſonſt kein beſſer frucht gebiert/ Dann alle gute laͤr verachten/ So kanſtu zwar wolſelbſt betrachten/ Was doch zuletzt darauß woͤll werden/ Nemlich/ der groͤſte bub auff Erden/ Der muß der alleredelſt ſein/ Dann ſtund der adel mechtig fein. Was rhuͤmſtu dich des Adels dann? Vnd ſprichſt/ du ſeiſt ein Edelman/ Vnd rhuͤmſt dich des Adels allein/ Der dir mit vielen iſt gemein? Sprichſtu/ Ich hab ein koͤſtlich Pferdt/ Das Pferdt macht nicht den Adel werdt. Sprichſtu/ Ich hab ein guͤlden Zaum/ Der Zaum machedel/ glaub ich kaum. Sprichſtu/ Ich hab ein guͤlden Sadel/ Der Sadel macht nicht gut den Adel. Du ſprichſt/ Ich hab ein feines Schloß/ Wann du darzu hettſt tauſent Roß/ Ja auch das Tuͤrckiſch Keyſerthumb/ So biſtu noch nicht Edel drumb. Spriehſtu/ Ich ſauff ein groſſen Wein⸗ Daher kanſtu nicht Edel ſein/ Der nam ſtuͤnd dir wol beſſer an⸗ Das man dich hieß ein Eſelman⸗ Dann wann das ſauffen edel macht/ So hat vorlengſt zu wegen bracht/
Danr Pnd


