Sie
Die Fabeln Eſopi. 2²³ Sie ſang auch von ſchoͤn Elſelein/ Noch wolt der Gaſt nicht froͤlich ſein. Der Feldtmauß war noch jmmer bang. Darnach die Stadtmauß widder ſang/ Bocks Emſer lieber Domine/ Man ſolt euch ſagen parcite/ Sagt mir/ von wannen kompt jhr her. Darnach das lied vom Felbiger/ Vnd Cocleus von Wendelſteyn/ Ein Ganß zu Franckfurdt an dem Meyn. Zuletzt vom Waſſer vnd vom Wein/ Noch wolt der gaſt nicht froͤlich ſein/ Sonder er hub zu fragen an/⸗ Ob ſie die fahr muͤſt offt beſtan. Die Stadtmauß ſprach/ Es iſt wol war/ Das ich beſtahn muß offt die fahr/ Ich ker mich aber nicht daran/ Verachtung muß man druͤber han. Die Feldtmauß ſprach/ Iſt dem alſo⸗ Bey dir wuͤrd ich wol nimmer fro/⸗ Die gute tag ſind ſo gethan/ Das ich wer lieber fern dauon/ Die koͤſtlich ſpeiß/ als michs anſicht/ Die iſt mit Honig zugericht/ Vnd inwendig doch voller Galln/ Soͤlch gute tag mir nicht gefalln/ Mit frieden iſt mir lieber zwar Mein armut/ dann bey dieſer fahr Dein gute tag in ſolchem pracht/ Du liebe Mauß zu guter nacht. 8 C Mora⸗
—“
4
2
14 6
—
—=


