8

167 onem. d. c. certum. cum concor.

54. P ET RI receſſurus, illè veniſſe non c. certum. u. q. 3.& c. ſi quis autem. 8. diſtinct.& s. q. 1. c. 1. & Marſ.d.l. fin. num. eod. videatur. Tan-

264Ʒ tundem t in fure reſponſum ſcio, cui rem

furtiuam aliquò ferenti, ſicubi forte de via feſſus quietis cauſa aut capiendi cibi ſubſi- ſtat, parci placuit, omnemq́; in eum iuris- dictionem ceſſare, Bald. poſt Bart. l. qui fu- rere. ff.de ſta. homi. Marfil. d. l. fi. num. eod.

licet † ob continuam reialienæ contrecta-

tionem furti pœna Bartolol. ſi abducta. C. de furt.l.ſed nec.ff.de condi. furt.&l, ſi do- minium. ff. de furt. Angel. tract. maleſic. in gloſſ& veſtem cœleſtem. ibi. quæro quid ſi fur. authore quocunq; euntem teneat. In-

166 terſit I deniq; Reipub. nocentium facinora

impunita non relinqui. l. licitatio. õ. quod il- licite. ff.de publi. I. ita vulneratus. ff. ad l. A- quil. Quibus exemplis non illud tantùm diſcimus, breuis moræ nullam eſſe inſpecti⸗ Verùm etiam delinquentibus hoc tribui, vt non vbi ſubſiſtant, ſed quò tendant, lex ſpectet. Quod ſi in viro atq; vxore recipimus, fore vt, quocunq; eant, domo profecti, ſemper in locum domicilij contendere videantur.

168 Nam t inde cùm abſumus, peregrinari nos

ait conſtitutio. l. Ciues. de incolis. libr. 10. Cod.&, eò cùm peruenimus, peregrinari deſinere. Toto itaq; tempore, quo à domi- cilio abſumus, pro iter facientibus ſumus habendi, quo numero, qui peregrinantur,

169 eſſe ſolent. Huc pertinet, quod Prebatium

& Labeonẽ in illa ſpecie reſpondiſſe, Pom- ponius lib.35. Digeſtor. l. ſi quis ita. de con- dit.& demon. Ad quem tex. adde Bald. I. ſi pater. 8. q. C. de inſti.& ſubſt. la. l. non tan- tùm. circa finem. C. de lega. Marfil. l. fi. ff. de iuriſdict. refert, cùm quidam ita legaſſet: DVM VXNOR MEA CVM FILIO ERIT: HAERES MEVS EI TAN- TVM DATO. Nam non eò magis, quòd patronum latitans, filio relicto, de medio diſceſsit, à legato matrem excludi putauerunt. Quippe quæ animum à ſe fili- um dimittendi ac propoſitum non habuiſ- ſet, quod præſtare eam oportuit. cæterùm, vt omni momento cum liberis ſit, non exi- gi, quibus conſequens eſſe Bartholomæus Socinus ſcribit: d. l. ſi quis ita. Vnde quis reuertendi animo diſceſsiſſet, ibi eum præ- ſentem ſemper fuiſſe exiſtimari. Quod ac- cipere debemus, etiamſi diu abfuiſſe pro- ponatur. Nam in breuireuerſis, animum redeundi Paulus Caſtrenſis,& Raphael Co menſis non deſiderant, d. I. fi quis ita. eò tandem noſtra diſputatio redit, vt in libero-

ROVZII

MAVREI

rum origine non naſcendi locus, ſed paren- tum domicilium, vt eſt ſæpe dictũ, ſpecte- 17o tur. Nect Franciſci, cui à Ripa cognomen- tum eſt, ſequor ſententiam diſtinguentis: Tract. de peſte. Part.z. num. 183, conceptus ſit in loco domicilij partus, nec ne, vt poſte- riore caſu, naſcendi locus, priore, domicili- ji um ſpectetur, quòd t qui in vtero eſt, vt lu- lius Paulus libro primo Digeſtor. l. qui in vtero eſt. de ſta. homin. ſcripit, perinde cu- ſtodiri ſolet, ac ſi in rebus humanis eſſet. Id enim, cùm de commodis partus quæri- tur, eſt acceptum, d. l. qui in vtero eſt.& ple- runq; nihil intereſt, eam ciuitatem quis pa- triam habeat, vbi natus eſt, an, vbi magis parentes haberent domicilium. Aut certe id totum ex futuro pendet, incertumqeſt, Vz vtrius loci ciuem eſſe, ſatius ſit. Adqde, tin originis cauſa diem puerperij, non conce- ptionis inſpici, quod Neratius lib. L. Dige- ſtor. l. eius i. ad Municip. eleganter ait. Pro- inde tali diſtinctione vtendum non puto. Haæc quidem, ad aliorum diſputationem, quod attinet, cæterùm dicere nos poſſu- mus, ſuperiori ſententiæ, ſi rẽ penitus per- vz ſpicimus, illud toccurrere, quòd originis cauſa natura non lege conſtare videatur. 174 Quodi Domitius Vlpianus l. aſſumptio. ff. ad Municip. declarat, cùm aſſumptio origi- nis, inquit, quæ non eſt, veritatem naturæ 175 non perimit. Et trurſus, d. l. aſſumptio. 5.1. filius ciuitatem, ex qua pater eius naturalem originem ducit, non domicilium ſequitur. 176 Nemo t autem neſcit, rerum naturam im- mutari vlla legum authoritate non poſſe. l. 2. 9.1. ff. de vſufruct, ea. rer. quæ vſu conſum. +⁷ Sed t hoc mouere neminem debet, neqʒ enim tam arctè naturæ demonſtratio acci- pienda eſt, vt ad cuiuſq; loci anguſtias, vbi quis natus diceretur, originis definitionem ijs contrahamus. Alioquinfex vico ortis, Rem publ. cui vicus ille reſpondet, patriam non fore, quod nemo dixerit. l. qui ex vico. ff. ad r Municip. Sanet Vergilio non Mantua, ſed Andes, Oppidum in agro Mantuano, mta- 180 lis locus fuit. Nonfitem Catullo Verona, quippe quem in Peninſula lacus Benaci na- tum conſtat, de vtroq; illud Martialis Do- ctorum quorundam virorum patrias com- memorantis;

I erona doſti ſyllabas amat vatu: Marone felix Mantua eſt᷑.

Naſo quoq; lib. Elegiarum 3. ſuam& eo- rum patriam celebrans ita ſcripſit: Mantna ergilio gandet: Verona Catullo.

Pelignæ Gentis gloris dicar ego. etinell⸗

9 autzores 4 1 64 4 7

npcptet m ſgeſena rallo vimt 8 llenunaglu binatuncit wauundſ5 exſoluicebede deautöomiſe etcotpul Aloaigest- licLſau 1 clecpent Cohenlbg fddenalb- 1b eDign. pobliinen larunen . irvedte r digadetg

9 lorlin

8 9p Heitends- 1 Lccdnd

llcan

hotimaut lt

abrelctis,

lder Nam qu

nlco nde 3

deumm vect Kaqpeleait,

„qurfugam omiceabllature baunndt.d.9. Iiertrted9.les leusciibere, aunncert. Tant trabeyud Narc imlipropte ci giquid mer meuradonum einorum nom oifbmolusl.n.

tglblete d e pecie br. cim bole 3e mulgeiugiens,, busſäbala epilet. Num hu do Xſocg gl, iade receder ſlussakeng crdit, Et. mg Gdem rüüan Amnomqpippeel liena aa nuue wüi dain derebw umluch molodaih rilägf wpere 4 ½ 64,, 9 1 lanem in tempeſtal on uigninnä l alnp pl u.Prrp Sfe, APl eeeephr Arlharbnun„ W Cro pa in 14 an Il acecqpien

ü 1 3 ll Hem Mepellens, Oo „M wunoigc g relen, hne RA Aluper 1 Crgcnonnm n aiaſe ſcisadnoſte belag aaim quiinee

n nobſemc Pucbi lm Beruat mmünes dit kmmb u r Jam dCAN.. ldonea cu, eduin dlioo ſa)—

los uog die ſlad

f Pntrap men

a.