dana n 8 deiln 8 4„ ſcſen dndlo e ah uitt dr do pu h lomi Aeuud cuinret 2 he de com e Kü um dlg danmn

vbi man 8* etent dol ruturo pe 2a, nemeſſe, a. diem d 8a lci quod N n,

ad Munich 5 tinclione, 3n n, ad alio a t, cæterut dviſententi d n, Uudfoccm TeN nonlege 6 ni

ditius VIpl arti declarat,— arr, quæ non e u- . Ettrurſt 2,5. lem, exX qua:Tin ucit, non d u⸗

utemneſcit 39 legum auch ant. ufruct, ea. n mouere ni n

dde natura 89

vt ad cuiuſ ul-

iceretur, 2

.Nlioquit 21,

cusile reſ urt nemo dixet 446 anet Verg d⸗ eumina e⸗ t. Nonfite rar nin Penin 8 de vtroc 10

1 „99

„,prilog 4u

„uc Genld 4△ d 5

DECISIO

magis receptam eſſe ac crebram, appellatio- ne originis laxius accepta, quidam Auguſt. Ariminenſis. l. huiuſmodi. õ. legatum. de le- gat.i. Lancel. Decius. l. hæres abſens.. pro- inde.ff.de iudic. Fran. Rip. vbi ſuprà d. nu.

182 183. authores ſunt. Et ⁊ Baldus, d. 9. legatum.

ne hoc præteream, eandem quæſtionem in grege tractat: ſi metu hoſtium aut latronum opilio vim fugiens, caulis relictis, pecus in alienum agrum õpuliſſet. Nam quicquid ibi natum eſt, quaſiin loco, vnde grex ab- eſt, natum eſſet, eius decumam vectigaàlve exſolui debere, conſequens eſſeait, antiſti- te, aut domino agri, quò per fugam grexeſ- ſet compulſus, eo nomine nihil laturo, quod & loannes Imolenſis adnotauit. d. 6.legatũ. idq́; Dynum luliani ſententiæ d..legatum. conſequens eſſe ante alios ſcribere, Paulus Caſtrenſis d.§.legatum. refert. Tantundem

183 idem Paulus Caſtrenſis apud Marcianum

lib. 39. Digeſt. l. interdum.§. ſi propter. ff. de publi.in eo reſpondit, qui quid merciuma- liarumve rerum, metu prædonum aliquò inuexiſſet. Negat enim horum nomine ve⸗

34 ctigal deberi. Quod I Bartolus l. 1. de nau⸗

frag.libro u. Codicil. in ea ſpecie probauit, cùm hoſtes quis, pirataàſve fugiens, cum re- bus ſuis aliquò ſe recepiſſet. Nam huic, nul- lo exſoluto vectigali, inde recedere, resq́;

18 ſuas auferre licere, ſcribit. Et t magna qui-

dem ratione, inhumanum quippe eſſe, ina- liena calamitate de rebus tam luctuoſis e-

dé molumentum ſectari. Idq́; Imperator Con⸗

ſtantinus in naui vi tempeſtatis contra na- uigantium conſilium aliquò appulſa libro 11. Principalium Conſtitutionum reſpon- dit: fiſcum ſuum a lucro vllo inde capiendo edita conſtitutione d. l.i. repellens. Quod

187 Tad illum caſum Bartolus producit, d. l. i. cũ

areſcentibus per æſtatem vicinorum flumi- nibus, ex proximis Oppidis ad noſtras mo letrinas venitur. Sane enim qui in ea cau- ſa eſſent, eos, tanquam neceſsitate famis ad nos venire compulſos, immunes abituros Bartolus d. l. 1. ſcribit,& rectéè. Nam t ſi famis neceſsitas ſacris Conſtitutionibus idonea cauſa viſa eſt, quamobrem patres filios ſuos filiasq́; diſtrahant, C. de pa. qui fi- lios ſuos diſt.in ru.& nig. mirum eſſe non debet, ſi eadem vectigalis tribuat immu- nitatem, idq́; Bartolus d. l.. ſignificauit.

io Nec t magnum eſt, hoc in vectigalis cauſa

admittere, quæ iure ciuili continetur. l. ve-

tiens, à Principe vectigal non conſtituitur, fraus in eo commiſſa omni probro tam na-

LITVANIGA 181 Retinenda t itaq́; prior ſententia eſt, quam

I1II. 55

turali quàm ciuili caret. Bart.d.l. vectigalia.

191 Eſt t enim tantundem& in furto receptum,

quod naturali atq; adeò diuino iure prohi-

beri, nemo neſcit. l. probrum. ff. de verb. ſig.

& l. 1. in fi. ff. de furt. ob famem quippe furtũ

permitti, placuit. c. ſi quis ꝓpter. de furt.&

ibi gl.& Doct.vt omnium ſentẽtia impune

ſit fame perituro rem alienã, qua vitam to-

leret, auferre. d. c. ſi quis ꝓpter.& ibi gloſ.&

192 Doct. Eſt t& illud inter hæc diſcrimẽ, quod

in vectigalis cauſa lucrum quæritur, in fur-

to autem damnum vitatur. Quæ latè conſtat

differre, Feli. c. quoniam. nu. 8. de Simon. vr

plus eſſe appareat, famis cauſa, furtum per- mitti, quam vectigalis remiſsionem dari.

193 Etſi, t vt hoc obiter notem, parùm acutẽè di-

ci videatur, furtum ob famempermitti, licet

194 ita loqui, in more ſit. Famis t enim neceſsi-

tas rem dominio cuiuſq; eximit, facitq́; eſſe

cõmunem, Doct. d. c. ſi quis ꝓpter. idq́; tam

diuino quam humano iuri conſequens eſſe:

Bartolus lib. i4. Digeſt. l. z. 6. cum in eadem

195 adl. Rodi. de iact. author eſt. Igitur, I vt ſo-

cius re communi ſine delicto vtitur, l. meri-

to. ff pro ſocio. ita quoc;& ille, cui, ſi ma-

numab eo, quod alterius fuiſſet, abſtinue- rit, pereundum eſt. id in alimoniam neceſ- ſariam, tanquam commune factum, impu-

ne auferet. Quiæ ſententia Nicolai Abbatis,

c. quoniam. num. 5. de Simo. Ioannis Ana- gnini d.c. quoniam.& Cagnoli d. l. quæ ꝓ-

196 pter. ff. de diuer. reg. iur. fuit. Enimuerò' ſi res, cuius propria fuiſſet, permaneret, nam pretextu neceſsitatis ab inuito auferre, nul-

197 lo iure liceret. Lex enim, quæ, vt ex Demo-⸗ ſthene Marcianus lib.:. Digeſt. l. 2. de legib. ſcribit, delictorum correctio eſt, delictum permittere quomodo poſsit? l. meminerit,

198 C. vnde vi. Quare t neq́; Cyno, l. ſcientiam. 5. qui cum aliter. ff. adl. Aquil. neq; Baldo,

c. 1. 6. iniuria. col. fi.verſ. ſed pone. de pac. iu- ram. fir. alijs q́; pleriſq;, eosq́; ſequuto Decio

l. vt vim. nu. ↄ. ff. de iuſt.& iure.& l. is dam- num eius. de diuer. reg. iure. Adde Cagn. l. quæ ꝓpter. de diuer. reg. iur.& Marſ. l.. nu.

92. ff. de ſica. adſentior illum excuſantib. qui potentioris iuſſu, mortẽ ſibi cõminantis, ni⸗

ſi obtemperaret, hominem occidiſſet. Nec 199 f contra eſſe, quòd vim vi defendere lulio Paulo authore d. 5. qui cũmaliter.& l.3. 6. ꝗd ait. ff.de incend. rui.& naufr. oẽs leges om- niaq́; iura permittant. Id enim extra perſonã vim inferentis, nõ intelligi, quod idẽ lulius Paulus reſpondit.d.. qui cùm aliter.ibi. illũ

iho ctigalia. ff. de publ. Et plerunq;, id eſt quo⸗ z00 enim ſolum.& quidẽ cũ vis iniuſta focta ꝓ-

ponitur, etiam à Magiſtratu modũ muneris F iiij ſui