20 PETRI ROYZII MaAVvVREI
aà quodam ex prouincialibus ægro ob ho- in quo genere cauſarum, vno mutato, alte- minem priſtinæ valetudini reſtituendum rum ſtare prohiberi non debet. l. ſancimus. 180 H- 8. cc. pactus. Itemt Petrum Apponen- 185 C. de teſta. Nemo enim dixerit, legen xij. ſem, qui noſtrę ætati propior fuit, Bononia, Tabularum, quę prodigo, id eſt 1.:. ſt de cu- vbi artem medicam profitebatur, quoquam rat. furioſ. ei, qui nullum neq; tempus neq; accitum, pedem non extuliſſe, niſi mercede modum expenſarum habet, ſed inconſultè quinquaginta nummùm aureorum, in dies ac temerẽè facultates ſuas dilacerando,& diſ-. ſingulos conſtituta, quidam authores ſunt, ſipando profundit, bonis interdicit, d. l.i. de 181 eundemq́; Tad Honorium Pontificem Ma- curat. furioſ. ſua ſubſtantia atque fortunis ximum, qui Chriſti Eccleſiæ tunc modera- eum priuare, quin, contra, ei ſuas ſaluas eſſe bitur, vocatũ diurnas operas quadringentis 186 res dato curatore ſtudere. Eandem fſequuti 182 locaſſe, proditum eſt. Nec noſtra adeò ætas rationẽ Municipes videntur, quo iure paſ felicior hac parte eſt, gradum Medico, vt ſim Italia vtitur, qui fœminas ob ſexus in- ſunt quidam ad rem attenti, ad ægrum non firmitatem, quicquam rerum ſuarum alie- promoturo, niſi ære prius multo ſibi de- nare vetant, proximis quibuſq; neceſſario- penſo. Semper itaq; ægroto,& de vita la-:8z rum ſuorum non adhibitis. Sed t& ipſe boranti pecunia ſubſtantiaq́; ſua opus eſſe. Theutonum leges, de quibus in hoc ſacro
vt inter eum& recta valetudine vtentem in Auditorio reſpondemus, ius eſſe nuptis rerum ſuarum vſu nihil multùm interſit ob mulieribus res alienare ſuas, viris non con- ea, quæ extra cuiuſquã perſonam accidunt. 18s ſentientibus negant, d. Art. 65. in fi.& tin Ad ipſos verò quodattinet, quorum de bo- vniuerſum ob eandem ſexus fragilitatem, nis quæritur, vt aliud in ſanis, aliud in ægris mulieribus ſine ætatis differentia eodẽ iure dicamus. Non mutat, quod qui rectè va- tutores dantur. Spe. Sax. lib. 1. Arti. 46. Plu- lent, in poſterum ſaltem rebus ſuis vti que- 189 ribus f quam erat neceſſe, ſupra ſcriptam ant, contrà quam ægroti. Nam qui ſupra ſententiam refelli, non, vt tam multis opus ſcriptam cauſam adferunt, in præſens tem- eſſe exiſtimarem, ſed, vt ſeruum illud iudi- pus ſe retulerunt. Sed ð& ſi in futurum rem cum quorundam pecus admonerem, qui placet referre, nihil vetat, idem quod in æ- pro ſocordia ſua,& ingenij frigiditate, ſin- grotis eſt conſtitutum,& in recte valenti- gula Theutonici Interpretis verba, iure, 183 bus dicere. Nam, 1 vt ait lex, 1. 1. 5.1. ff. de quo nituntur, per ignauiam inconſultò, aut condi.& demonſt. incertum diem continet etiam per imperitiam parum intellecto, pro mors. Exploratum itaq; eſſe non poteſt, qui 190 ſingulis legibus habent. Ignaritneceſſariam ægrotat, ſuperfuturus ſit, nec ne, vt ex ad- legum eſſe authoritatem: Interpretum verò uerſo, qui valet, proſperaq́ʒ valetudine vti- 191 probabilem. Bart. l.i. C. de legi. Quippet tur, vnius diei incolumitatẽ promittere ſibi quorum opinio eatenus obtinere in iudi- non poteſt. Nam, vt Horatius Flaccus ait, cijs debeat, qua legibus cõſequens eſt, nam
lib. 4½. Carminum ad Torquatum: inde diſcedentes meritò contemnuntur.
192 Sané f enim, vt luſtinianus Imperator bel-
Quis ſcit, an adijciant hodiernæ eraſtina ſummæ liſsimè dixit, Auth. de triente& Sem.§. Tempora Dij ſuperi? conſideremus.& ibi not. gl. col.3. erubeſci-
mus cùm ſine lege loquimur. Igitur dubi- tandum non eſt, quin ſuperior ratio vera non ſit, qua confutata, quantum ſequens
Hercules quoq; apud Euripidẽ in Alceſte:
Omnes, inquit, homines debent mori.
Et nemo mortalium eſt, qui ſciat, i93 valeat, diſpiciamus. Nam& ob eam rem
An ſit victurus craſtinam diem futuram. ægrotantibus Iure Saxonico, adempta eſſe
alienandi facultas, quorundam opinione
Vt hac parte rectè valentium,& nec rectè creditur, d. gloſ.. verſ. Tertium. vt ne poſt- valentium non diuerſa eſſe cauſa videatur. habitis neceſſarijs& ſanguine coniunctis, Ea deniq; re maxime intelligi poteſt, ægro- in extraneos ſuam quis ſubſtantiã,& opes tos rerum ſuarum dominos manere: quia transferat, quod indecens eſſe aiunt,& con- bonorum alienatione tantummodo illis in- 194 trà quam nouiſsima t luſtiniani Conſtitu- terdicitur, non etiam rebus ſuis priuantur. tione d. Auth. de trien.& Sem. col. z. 9. 1- Nam id lex non dicit, nec alienationis pro-& 2. continetur, quæ vetat, non curata pri- 184 hibitioni conſequens eſt. Namtdiuerſa ſunt us natura, id eſt ijs, quibus Iure naturaliobe hæc, vt quod in altero eſt conſtitutum, ad ſtringimur, quicquam extraneis largiri, ſe alterum non rectè producatur, Argu. l. na-& hæc ratio, quàm ſuperior, non minus fu⸗ turaliter.§. nihil commune, ff. de adq. poſſ. tillis eſt. Nam ſi indecens eſt, eattanei peis
amn uaml rrrinqlam 9 gchljlel us
2 hrio crcnibus.
0
„aalte gube, wr lumm ae, ills larg Janlo e im ehu ru 5 btmm— Cpolefe zicnlbeüpo 3 Knen Gwptld in pa dnsie Cecanöttunis urre, Rn qulnge velit p nlem itmlbberumett ubſt erofinhäd.e certra hectolode trium ſciion nnaſanendi ægris crenn tallbids,& rep llub ab re gbos lege HaKdinnn entunnt quilcy pr
wett ln Apwumüappare
lbone Ilukininos onſte trott lbeg, qxod ad necebige dine patremkami A—b—. vehi nincs ecraneis, ul po 1 ie miam luam brgi mii un Lum eged ri ta lhr ſ 7 7ip⸗ ni ou gim Kralh loe Lum nrenſ- n G Mm WO (omdh pe, d“ en Pninlegrornir⸗ ume, min näch Wiult. ſpls, * Mlaled nie ndam -A cealigie (o d dligite . I g kt päit falenanchn hociig 1 endds lis ſt 4 0 ſ ſſ Lelt coſtns dſe Contra rium C9 kalüi
dani leo . MM li aduer dxlga
„
1., ſ mk
— ddoc d 0! me 4 8 em caw. ümmgg nulex 1 1 R he däm d— ti 8 NGl! trium nin Tälienn nerepeſn ſü de
Kdden t
eitate dec“ krluch


