mituen(2= LA in, qm

„r α aae evennt, D 2E h diegg

Ar

14 Gdloh, m lucrum n tAhd u ſ

ſtotid tel enlg, nuliendusres& Iun

K üm

1 Pnnhye. A. 1u 1 Stna .— 6 AüITPrI— niuerem og 42 ken i. „ N nulterldw un 1E tls ihea IAPPT hr 7 1 Tes Cantut 1C. dali 16 7

M 4 4 Ous quame Leccl. ſ

Pf„ A—, ntentim ret i Tnonaii le exiſtimare: id walui I Rugr 4 pecoae 4111 Cuorun 4 d ſcn ro ſocordiu ſ C. INaum 4— 9

A lheuton wonteight

tiamperimg: 3 mnei lslegibi T denl zum elleaut Taten- robabilem.! 2. norum oplf. teno js debeat, qu! 1 bor Ide diſceden atern ane t enim, u T ina⸗ Gime dixit, khd' eremus iwi.

1r“ ne OC, nus cum lie d

Aid onlld

ſenand facs e

1d ell. L2—

PESeISIO I ſonis ſua largiri, iuſtis ſucceſſoribus exclu- ſis, id æquè in benè valentibus atq; ægro- tantibus indecens erit. Vtroſq; ergò ſecun-

a9z dum hanc rationem prohibitum iri, quod legis ſententiæ aduerſatur, quæ, cùm ægros res ſuas alienare vetat, id benè valentibus ſaluũ integrumq́; relinquere videtur, eoq́; a96 iure vtimur. Namfſemper ſanis beneq́; va- lentibus rerum ſuarum alienandarum, tam mobilium& ſe mouentium, quàm ſoli, quæ non iure ſanguinis obtigiſſent, ius fuit, ſo- lis ægris eo beneficio carentibus. Iu. Mun. Art. 65. luſtiniani t deniq; Conſtitutio d.. 1.& 2. aliud vult, quippe quæ non omninò vetat extraneis teſtamento dare, aut alio quoquo modo ſua quenq; illis largiri, ſed legitima portione filijs non prius relicta. 198 Quotiens fitaq; iuſta liberis portio, pro eo- rum numero, quoquo titulo in parentum bonis data eſt, de cæteris fortunis ſuis ſta- tuere, easq́; in quaſcunque velit perſonas transferre, patrifamilids liberum eſt. Auth. 199 nouiſsima. C. de inoffic. teſt.& d... Cùmt contra iure Theutonico de trium tantùm ſolidorum, ſumma ſtatuendi ægris ius ſit, cætera ſubſtantia illis inuitis,& repugnan- tibus ad ſucceſſores, quibus lege defertur hæreditas, peruentura, vt quiſq; proximus aeo eſt. Adde, fvt ex proximis apparet, fauore liberorum, quod Iuſtinianus conſtituit, in- troductum eſſe. Ideoq́;, quod ad cæteras neceſsitudines attinet, patremfamilids non obſtringi, quominus extraneis, pro animi ſui motu, ſubſtantiam ſuam largiatur, cùm contra Theuronum leges d. Arti. 65§. gene- raliter omnibus legitimis hæredibus hoc tribuant, vt illis ſuum conſenſum non ac- commodantibus, nemini ægrotanti rerum ſuarum alienandarum ius ſit. Malèe ergò Theutonum leges Conſtitutione Iuſtinia- ni defendi, idq́;& inde intelligi facilè poſſe, Quod ſi vtriuſq; iuris, eadem in his ratio eſſet, eadem quoq; rerum alienandarum eſ- ſet poteſtas,& qui de rebus ſuis ſtatuere hoc iure poſſet,& illo poſſet, contrà quarn 201 eſt conſtitutum. Quia fluſtiniani lege I. ſe- nium. C. qui teſt. fac. poſſ. valetudo corpo- ris aduerſa, nihil quicquam, quod gerere- tur, vitiat, modò mentis compos quis ſit, cùm contra, vt ſæpe dictum eſt, Theuto- nũ lex d. Arti. 65. ægris corporeq́; languen- tibus rerum ſuarum alienatione interdicat, trium tantùm ſolidorũ, de qua ſumma ſta- tuere poſsint, quaſi per ludibrium facta po- teſtate, ne omnia ſcilicet eis ademiſſe vide- retur. His itaq; rationibus vtpote parum idoneis, exploſis, quemadmodum ſupra

LT VANICA f. 28

ſeriptam Theutonum legem, hae parte tu- eri poſsimus, tractemus. Et fortaſſe, vt in pleriſq; rerum articulis accidit, expeditius 202 eſt, tquæ alij tradiderunt, refellere, quam re- perire meliora,& quæ nobis cæterisq́; ſe- quenda exiſtimemus, proponere. Nihilo tamen magis, quid in propoſita quæſtione 203 ſentiam, ſilebo. Licet t dura& inhumana ſit lex, quæ ægrotis de ſuis rebus ſtatuere ve- tat,& à contrahendi beneficio teſtamentiẽ faciendi, quo nihil magis homini debitum eſt, l.1. C. de ſacroſan. Eccleſ. contra cætera- 204 rum Gentium iura, arcet, conſtattautem fa- uore hæredum, quibus ab inteſtato ſucceſ- ſio legibus defertur, ſingulare ius hoc pro- hibitæ alienationis eſſe introductum, ne vi- delicet paterfamiliãs moriens qualibet of- fenſa ſuos exoſus per animi impetum in ex- traneos, ſubſtantiam ſuam transferat, qua mox rebus humanis exemptus eſt caritu- rus. Huic igitur malo occurrere æquum viſum eſt, interdicta ægrotis rerum ſuarum alienatione,& non quidem omnibus, ſed ijs, qui per valetudinem in lecto decumbe- 205 rent. Aegritudines f ergò leues, quæ con- temni poſsint,& ſine vſu lecti continuo to- lerari, extra legis prohibitionem ſunt: cæ- teræ grauiores non ſunt, tanquam quę pro- 206 ximæ morti eſſe creduntur. Idtquod ſen- tentiæ Papiniani conſequens eſt, qui libro vndetrigeſimo Digeſtor. l. penul. de mili. teſt. ſcribit, filiumfamiliâs equeſtri militia exornatum,& in comitatu Principum re- tentum, cingi confeſtim iuſſum, teſtamen- tum de Caſtrenſ.peculio facere poſſe, quaſi pro cincto ſit, vt Accurſius Bartolus cæte- riq́; notant, d. l.penult. qui ſtatim cingi iuſ- 207 ſus eſt. Vndet in varios litium definienda- rum vſus, eſt adnotatum, quod proximè futurum eſt, perinde haberi, ac ſi iam ſit. 203 Quare ſcauſa, ad concluſionem vſqʒ per- ducta, pro eo habendum eſt, ac ſi iam eſſet pronunciatum. Cynus. l. alia. C. de his quib.vt indig. Bart.l. ſi mater. õ. eadem. in fi. ff. de exce. rei iud. per text.& gloſſ. in l. ſi rem.§. fin. ff. de euicti. Bart.& Bald. l. quamuis indubitati. in fi. C. de adult. Paul. Caſtren. l. admonendi. col. 5. ver. ex his Bar- tolus colligit.& ibid. Iaſ.colu. z2. ver. Sum in ſecunda ſolutione. ff. de iureiur. Alex. l. ſi mulier. ff. ſolu. matri. Philip. Deci. l. edita. col.6.verſ.& licet Bartolus. Ioan. Andr. c. z2. de in integrum reſtit. lib.6. Panormit. c. pa- ſtoralis. de excep. Feli. c. cum dilectus. in princ. extra. de fid. inſtrum. Andr. Tiraq. gloſſ. ſecund, in I, 16, connubiali. numero ſexto.

Secun-