326

12²7

128

2²9

16 PE TRI tis id, tanquam in dilucidis mentis ſanioris interuallis factum, ratum habendum, Fuit t quoq; Bartoli l.i. ad fi.ff.de bono po. fur.& in fa. del. ſententia ei, quam ſupra ex Oldra- doBaldoq́; retulimus, contraria diſtinguẽ⸗ tis, vt Alexander Tartagninus,& Iaſon de⸗ clarant, l. furioſum. C. qui teſt. fac. poſ. inter diuturnum furorem,& nec diuturnum: vt diuturnus furor perſeuerare credatur, non diuturnus non credatur. Quapropter, cùm defuncti furor non allegatur diuturnus, ſed momentaneus, ex nullo alio dicto factõve, quam ex illatis ſibi manibus cognitus, per- ſeueraſſe tempore teſtamenti exiſtimari nõ debet. Cùm præſertim quędam medio tem- Pore, à defuncto facta proponantur, homi-⸗ ni prudenti& pio, æternæq́; ſalutis memo- ri, vt ſuprà dictum eſt, congruentia, quæ ſu⸗ ſpicionem furoris amouere, ſatis ipſa per ſe poſſunt: Quanqᷓʒ ex mortis ſibi conſciſcen- dæ conſilio, vt eſt ſupraà abundè dictum, fu- ror cuiuſq́; neceſſariò nõ arguitur, cùm eius facti cauſæ eſſe permultæ poſsint. Apparet itaq; ex ſuperioribus, furoris allegationem Tabulis teſtamenti non obeſſe. Quantum t verò momenti habeat Tabellionis enun- ciatio, teſtatorem integra fuiſſe mente præ- fati, ſuo loco id eſt Proxima diſceptatione, à nobis abunde declarabitur, ea quippe res in ſingularem diſputationem reiecta eſt. Ha- ctenus de furoris allegatione, fuſius fortaſ- ſe, quam quæſtio exigebat, dixerimus. Quo articulo diſcuſſo, diſpiciendũ nunc eſt, num quid ſit, quamobrem teſtamentum nõ con- ſiſtat? nam ſolennia adhibita ſunt,& ſi quid eorum eſſet prætermiſſum, id principalis re⸗ ſcripti authoritate, teſtamentum pro ſolen- ni eſſe iubentis, fuit ſuppletum,& meritò. Abb. c.inter dilectos.col.6. Ver.& hęc ver-⸗ ba.de fide inſtrum. Fel.c. ex parte i.de reſcri. nu.ʒo. Verſ.Et iſtis adde quod confirmatio. Eat enim ordinaria reſcriptorum principa- lium poteſtas eſt, ſolennia ſupplere, non e- tiam, quod iure factum non ſit, confirmare, Idem Abb.& Fel. ibid.& nihilomagis teſta⸗ mentum valere putem. Nam t Municipali Maideburgenſium lege, valetudo aduerſa, teſtamenti faciendi ademit facultatem, qua cautum eſt, ne quis in lecto per ægritudinẽ

KROT2ZII

MAVREI cũm lecti fiat mentio, tamen& ad eos perti-

130 nent, quorum valetudo firmior ſit. Namtyt

in prouinciali Saxonũ lege Speculo Saxo- nico. lib.i. art.2. ſcriptum eſt, ita firmum eſſe eum oportet, qui alienare quid vult, vt gla- dio præcinctus,& clypeum tenens, ex ſtipi⸗ te ſaxòve, quod altitudine vnius cubiti ſit, e- quum conſcendere ſine cuiuſquam ope poſ ſit, aliquo ſtapedem, vt fit,& equum tenen-

431 te. Sedtquoniam ea virium oſtentandarum

ſpecies, congruere ſolis militibus videtur, extra eum hominum ordinem id produce- re, rationis non eſſe, viſum eſt: Quam ſentẽ- tiam Interpres Saxonici luris probat, d. Ar- ti.2. glo.z. ver. vnde multi. tantundem ini- lis reſpondendum arbitratus, qui à militib. genus ducerent, licet pleroſq; referat, ſigu- ram ſermonis fortè ſequutos, adomnemho- minum ſtatum verba legis pertinere, exiſti- maſſe, quæ generaliter ſcripta eſſe cõſtat. Et quidem vt, ſumpta ex virium oſtentanda- rum ſpecie coniectura, non alia legis ſenten⸗ tia fuiſſe videatur, ſpecimen antè actæ vitæ

132 ſuę alienantem edere volentis: Tamentnon

ab omnibus militibus idem eſſe exigendũ, ratio poſtulat, ſed ſecundum militiæ genus, rem moderandam,& in eo, qui pedibus meruiſſet, aliud deſiderandum. Duram quippe cauſam fore pedeſtri militię adſueti, ſi ad edendum equeſtre experimentum cõ- pellatur. l. moris, õ. ſi autem. ff. de pœnis. Sa⸗

133 netin eo, qui quandoq; pedibus, quandoq;

equo meruiſſet, militiam, quam magis exer- cuiſſet, l. legatis ſeruis.§. ſi vnius. de lega.3. aut quam poſtremò, Arg. l. Mela. ff. de ali.& cib.le.ſpectandam rationis eſt,& ſecundum hoc, experimentũ virium edere eum opor- tere. Idẽ in ijs, qui genus amilitib. ducerẽt, probandum erit, vt paternæ militiæ, aut a- uitæ, aut maiorum, vnde nobilitatis princi- pia manarunt, edant experimentum. Pe-

134 deſter t autem miles, quemadmodum vi-

res ſuas oſtentare debeat, meritò dubitetur- & putem arbitrio iudicis id eſſe relinquen- dum, Argu. l.l. ff. de iure deliber.& l..§. ex- pilatores.& l. continuus. õ. cũ ita. ff. de verſ. oblig. deſideraturi, ne minus virium adpe- deſtrẽ militiam, hic habere videatur, quam

ille ad equeſtrem, quod& æquumeſt,& le-

decumbens, præter tres ſolidos, alienare 135 gis voluntati conſequens. Probo t itac; Sa-

quicq́; poſsit. Lex lIure Municipali. artic. 63. ita ſcriptaeſt: Nemo maſculus neq vlla fæmina poſſunt in lecto

ægritudinis de bonis ſuis alicui quicquam dare Vltra tres ſolidos abſc; hæredum conſenſa.

xonici Interpretis ſententiam, inagricola d.

gloſ.z2. Verſ.ruſticus præterea. eas vires re- quirentis, quæ ſufficiant per ſtadium aratru regentield enim maximè ei ſtatui cõuenire, vt equeſtri armis ſumptis equũ conſcẽdere.

Et licet huius legis verba ſolos ægros, qui 36 Namtquòd in Ciue vigoris experimentum

decumberent, comprehendere videantur,

exigit, d. gloſ.. Verſ. Ciuis verò. tantiſ⸗ per

cdcchdt bi

nſt on ke 0 kolln 7 dun ram tuls auto⸗ lel) L 9 bmt oihn exper „erb ſeendoolen, im tl tonls, üuſc 6 b63 rtg,, nul nche, Ilcded 5 aanccauent, Aageeell ADeenn, re,lo- janic 1 gorism 1 Kcgl

gpollege ducdertt ie crpit— nod Ao Ciacbe Hoilrue myenich 6 Kcollllhte lts enus an cewtäponderii

oen. PWac co Plebels, cyoncrelle Kägſiht

nitumte don gnt in pro cie unlfälenatione beolti te llümgepolle.9. uescen nfch amis lum cummet erevbergeceſle, d af gad döim, vtresm arenpit lenent Artic.. adlerhglc lemenererum lnbeaitche„dmmrüumvetbo ltion dn wlcsadaliqu derrelgg dwerCiuisverd., Nverdlie tapubdinett atlotf 1 ntAC. pert neraliſesg

. A mun- (AUia pog M

Polag tuit, gonc

m in ag 1C424 mdicis u,eh, enſ dusuit Aonlltezcerun Acule A

17 99 Ncurnanterenal

, Es CrED, 4 r. Gul CUm

1! Soltll e 99 d e Atesrm

II N

d 4 1 Aeh adrer m

DAln 5

Ce an mlentibime

9 4. dagden g

At, lcendum t .

magi us bemeſt tnquap daend er negd ſn wettiſ dn maat. au, mänag duis ple 1 ente enn—*

Alttatu tan 3 5 unthe

conankic tmm lan iurun v mrarin Alom A ni

um aätl: den, non