UprR 8 dd Im lanpres daxd ai

J Poavervndt ar“ dAn4. 21! relpoadendum a 1

G 1 63

nlle gorgeneralit di uidemm, lumpta x im ſpececoniectui Na afuiſſeridatur, ſ as aliemntem eder i bomaidus militid ie io poſtuat ſed ſet m em modenndam,* zeruiſſet, aiud de b nippe cuſmfore ans ad edencdumeque m

ellatot motis,1 u. etineo quiqumdt a

—

nuo merullletmill u⸗ 1ſſet.Ilegztisſerd. ulllen egan 1 ot quampoſttemo if. ſ.„Hpandh ib. le. ſpectancamt 1 dc, experimentuv ai „Iasin ns. CMig und¹ ere. Idẽ in js, qulg 5 robandumertt, N 3 aiorum, 20!

„„al o! ia manarunt edal 0¹ 4 autem mt 2

doitgp 49ʃ elter 2*

nitæ,autm

tes ſussolle eputemabinid 4 4 Argul-ed 1, dum, Arg. 4 Ulatores.&'conl 1 blig celderatun 3

4 8. ſitiam, hl— 1 geſtré müllt ,—

140

14ν Ciuis verò. Illud f inconſultè ac etiam perri-

asoſtenaed 26 142In † toto enim iure rerum mobilium, ac ſe

DECISIO LITVANICA T. per coram Magiſtratu ſtandi, dum rem ſu- am alienat, parum conſiderate dictum eſt, nec legis ſententię congruit, quę aut omnes equi ſumptis armis conſcendẽdi experimen tum edere voluit, aut quod ſuo cuiuſq; Or- dini conueniret, vtillud militari, nulli au- tem Ordini conuenire, vlliusve eſſe partes, coram Magiſtratu exiguo temporis momẽ- to ſtare. Nam perquam modico ſpacio opus

eſſe conſtat, vt res ſuas quis alienet, quippe rum eadem de re, opiniones tranſeamus, nõ quod fieri tribus verb. poteſt. Si quis dicat, minus quidem illas, quàm quæ nunc recita- mea Titio do, vt& teſtamentũ totidem ver- 143 tæ ſunt, friuolas. Namtquoſdam Spec. Sax. bis poſſe nuncupari: Domitius Vlpianus lib. duodetrigeſimo Digeſt. l.z. de hęred. in- ſtit. ſcribit, illis videlicet Lucius hęres eſto, quod ſi quis boni Ciuis officium eſſe dicat: Magiſtratui obtemperare, cuius pars ſit co- rã eo ſe ſiſtere, vt militis ſumptis armis equũ 37 conſcendere. Huictego reſponderim, non oportere Ciuibus atq; adeò plebeis, quam militibus plus tribuere, quod in propoſito accidit, ſi ad rerum ſuarũ alienationem ple- beio ſatis ſit, paululùm ſtare poſſe. d. ver. Ci- uis verò, vt idem faciat, armis ſumptis e- quum conſcendere habeat neceſſe,& quidẽ t quod eſt abſurdiſsimum, vt res mobiles, aut ſe mouentes alienet, d. Artic. 52. cùm ex aduerſo Ciuis in alienatione rerum ſoli, ſatis habeat ſtare poſſe, dum trium verborũ pro- latione defungitur ‚res ſuas ad aliquẽ tranſ- ferre ſignificans:d. ver. Ciuis verò. Semper 39t vero legibus præcipua habita eſt militum ratio, ſf. de milit. teſt. Inſt.& C. perto.&tge- neraliter honeſtiorum, quam humiliorum cauſa potior vſq; quaq; fuit: qua de re paſ- ſim in toto Jure occurrunt exempla. d. ver.

17 ſam donatoris valetudinem. Quod per quam abſurdum eſt dicere, iuriq́; aduerſa- tur, quod ita ægrotos res alienare ſuas ve- tat. Iure municipia. Art. 65. Qui enim ita in- firmus eſt, vt ad trium tantùm verborum Prolationem ſtare poſsit, is ad legis d. Art. 65. prohibitionem rerum alienationem in lecto decumbentibus interdicentis procul- dubio pertinet. Verùm de his fatis adalio-

lib. 1. Artic. 52. glo. 2. verſ. dicunt tamen ali- qui. exiſtimaſſe conſtat, quantum ægrotus porrigere extra lectum, vbi decumberet, ſu⸗ is ipſe viribus poſsit, tantum ab eo alienari darive teſtamento poſſe. Quod quia ſinele- ge, contrà imperatoris luſtiniani præceptũ, Auth. de triente& ſemiſſe. 5. conſideremus. & ibi not. gloſ. colla. 3. dicere non erubue- runt, contemnere eorum ſententiam nobis 144. meritò licebit. Nec f rectius ſentire putandi ſunt, qui paratæ pecuniæ tantum poſſe in- quiunt lure Municip. d. Art. 65. in glo. verſ. in oppoſitum. ibi vl. in tantum. ægrum, cui velit, dare, quantum manu apprehendere à nullo adiutus poteſt. Nam òð hi ſimiliter ſi- 145 ne lege loquuntur. Imòtverò vtriqʒ aduer- ſus legem d. Art. 6z. dicunt, quæ trium ſoli- dorum dandorum facit ęgrotis poteſtatem, niſi non abſimilis vtraq; ſententia ſit. Quia 146 fpecuniæ appellatione, quidquid in hęredi- tate eſt, cõtinetur, l.pecunię. 2.& 3. ff. de ver. ſig. nec verbum parati ad numeratum tan- 147 tùm referri. Paratif enim vox,& quod nu- mero non conſtat, latinè Scientibus demon-⸗ ſtrat, hoc legatum. ff. de legat. 3. ſed& ad per- ſonas pertinet. Dicimur enim actiones no- ſtras parati præſtare, l. vir vxori. ff. de don. in vir.& vxo. ſatisfacere.l. cum hic ſtatus. 5. ſi marit. ff. eo. alium defendere, I. ſi quis ſer- uus. ff. de cuſtodia reor.& his ſimilia, vt Si- non Vergilianus in vtrunq;, inquit, parati, ſeu verſare dolos, ſeu certè occumbere mor- ti. Quanquam non dubito, quin poſteri- or opinio ex Scribentis ſententia, ad nume- ratam pecuniam ſectare videatur, vulgò quippe pecuniæ paratæ appellatio ad num- mos refertur. Sed quia lex ad d. Arti. 65. minutam illam ſumam trium ſolidorum ali- 148 enandi facultatem coarctauit, nost indulgẽ- tiores eſſe, quam lex fuit, non oportet. l. re- ſpiciendum. ff. de pœnis. l. fi. C. ne mancipi. Chri. 5. oportet. in Authen. de iudi. Bald. l. cùm fratrem.C. de his quibus vt indig.& c. 1. quæ fu. prin. cau. benef. amit. Ioan. de Ana. c. in ciuitate, col./⁷.de vſu. Hippol. 1.. 5. iij num.

438

diculè idem Interpres ſcripſit: qui cùm ad res ſoli alienandas, vires paululùm ſtandi in plebeio, vt dictum eſt, exigat, ad rerum mo-⸗ bilium alienationem in eo ipſo, perfectam corporis ſanitatem imprudentiſsimè deſi- derat, cùm contra magis dicendum fuiſſet.

mouentium facilius permiſſa eſt alienatio, l. a diuo pio. 5. in venditione. ff. de re iudi.& l. magis puto. 5. non paſsim. ff.de reb. eorum, tanquam quæ minus lædit, d. 5. in venditio- ne.& d.. non paſsim. aliter quam iſte exiſti- mauit. Cuius ſententiæ conſequens eſt: ſi quis plebeiorum ſubſtantiam ſuam alicui donet ita iam æger, vt per valetudinem cor- porisq́; imbecillitatẽ, tantiſper coram Ma- giſtratu ſtare poſsit, dum voluntatem res ſu-⸗ as donandi declarat, donatarium rerum ſoli habiturum vindicationem, non etiam mo- bilium, aut ſe mouentium, propter aduer-