pETRIROYZII

Cegitimorum hæredum intereſt, intempeſtiuis alienationibus, aut ſupremis morientium iu- dicijs, rerum hæreditariari nibil imminui, aut de nomine ac familia exire.

(auſa, quamobrem Ius Saxonieum in aduerſa corporis valetudine teſtari, alib ve modo rem

Juam alienare vetet, quæritur& redditur, quam Royzius Iuſtiniani(onſtitutioni contra Theutonici Interpretis ſententiam docet non aecommodari, cum num. ſeq.

Nec hæreditas nee ſucceſio viuentis vlla eſt.

Qaod noſtrũ eſt, ſine fatto noſtro ad alium trans ferri non poteſt.

Nemo, quod ſuum non eſt, alienat: aut, quod no habet, trausfert.

Aliud eſt alienare, aliud conſentire alienanti. vt aliud eſt vendere, aliud vendenti conſen- tire.

Egrotus Iure Saxonico Ecclefijs eæterisq; pijs locis ſine hæredum conſenſu teſtamento dare legareq; poteft.

Altera ratio, quamobrem ægrotus Iure axoni- co ſine hæredum conſenſu, ſubſtantiam ſuam alienare non poſsit: quam author multis refel- lit.

Egrotanti ſumptus non modicus eſt neceſſari- us: cùm ob alia, tum ob explendam medicorum

uaritiam.

ſculapius ob auaritiam, ab Ioue fulmine per- cuſſus eit.

Charmides ob hominem ſanandum I 5. ec. pa- ctus eſt.

Petrus Apponenſis quoquam ad ægrotum eu- randum Bononia nõ exinit, niſi mercede quin- quaginta nummum aureorum in ſingulos dies conſtituta.

Idem ad Honorium Pontificem Maximum vo- catus, diurnas operas quadringentis locauit.

Medicorum noſtræ ætatis auaritia.

Incertum diem continet mors.

Quod eſt in vno conſtitutum, ad dinerſum non rectè producitur.

Lex, quæ bonis interdicit, bona non aufert. Item quid ſit prodigus.

Pleraq Italiæ municipia, mulieres bona ſua ali- enare vetant: quibuſdam propinquorum ſuo- rum non adhibitis.

I xor, Viro non conſentiente, iure Theutonico bona ſua alienare non poteſt.

Fæmimis Iure Theutonico, tutores dantur.

C(arpitur Polonorum quorundam ſocordia atq imperitia.

Neceſſaria eſt legum authoritas: Interpretum verò probabilis. Interpretum opinio eatenus in foro debet obti-

nere, qua legibus eſt conſentanea.

Erubeſcimus cum ſine lege loquimur.

Tertia ratio ademptæ ægrotis alienandi faculta- tis exponitur,& refellitur. cum num. ſeq.

Nouiſsima luſtiniani conſtitutio vetat, non cu- rata prius natura, id eſt ijs, quibus Iure natu- rali obſtringimur, quicquam extraneis largiri.

Lex, quæ ægris alienandi facultaré aufert, bens valentibus idem permittere videtur.

Ius Theutonicum bona Valetudme vtentibus, rerzm tam mobilium& ſe mouentium, quam

2

12

MAVREI

ſoli alienationem permiſit: eo ſolis ægrotis ner gato.

Nouiſgima Iuſtiniani conſtitutio uo ſenſu ae- cipidtur.

Iure nouißimo, legitima liberi hortione reli- cta, de reliqua ſubſtantia baterfamilids, pro animi ſui motu, ſtatuere poteſt.

Lure Theutonico vltra tres Folidos, ægrotus ali- enare non poteſt.

Diſferentia inter( onſtitutionem Iuſtiniani, e Ius Theutonicum n rebus teſtamento relin- quendis.

Ius commune in teſtatore mentis inte gritatem, non corporis exigit: Theuronicum Vtriuſg.

Expeditius eſt, quæ alij tradiderunt, refellere: quam reperire meliora.

Dura& inhumana eſt lex, quæ de rebus ſuis ægrotos ſtatuere yetat:& contra aliari Gen- tꝛum ꝛurd.

VWera ratio prohibitæ ægrotis Iure Theutonics ſuarum rerum alienationis. Quæ confirmatur. num. ſeq. gritudines, quæ ſine vſu lecti tolerari poſ ſunt, extra legis ſunt prohibitionem. Conſeſtim eingendus, pro cincto eſt.

Luod proximè futurum eſt, perinde habetur, ae ſi iam ſit.

Cauſa ad concluſionem perducta, pro eo habe- tur, ac ſi pronunciatum eſſet.

Fideiuſſör proximè condemnandus aduerſus ey, hro quo fideiuſit, agere potest.

Moax profeſſurus, pro profeſſo eſl: eumq; violans, eſt anat hema.

Ades proximè ſacrandæ, pro ſacratis habentur. Qui ad ſcribendi munus letlus eſt, pro eo eſt ac ſi iam ſcriberet.

Magiſtratum miturus, nomen dignitatis adipi- citur:& fermè rem.

Conſules deſignati cum ijs, qui in cſulatu ſunt,

ad Senatus conſultum admittuntur,& cum il-

lis habent ſuffragia.

Mos Tuſciæ m adbibendis deſignatis vrbi Præ- fectis cum s, qui Magiſtratum exercent. Iacobus l chanius deſignatus Epiſcopus Chel- menſis, non ſine miuria a fuffragis in Synodo Prouinciali ferendis repulſus eſt. Argumentum a tempore ad locum valet.

Is præſens habetur, qui in proximo loco eſt. Poſſeſcio quæritur, nõ earum modò rerum, quas in conſpettu habemus, ſed quas proximsè con- ſpicere licet.

KEgroti, qui de vita laborant, tanquam morti broximi, mortuis comhparantur.

Defenditur duritia legis Saxonicæ.

Cæpta quandoq pro sonſumatis ſunt.

Cuiurq rei potiſima pars eſt prmcipium. Argenti facti appellatione quid contineatur-

Legato veſtium cedunt yeſtes inciſc nondum ſartæ.. Veſtimentum eſt, quod deſectum non et: mods detextum ſit.

Si quæ longè a conſumatione abſunt, ro conſu- matis ſunt: multò magis, quæ propè conſuma- rionem ſunt, haberi pro conſumatis debent.

Qui grauiter ægrotant, tanquam morti proximi, nortuis æquiparantur-.

229 Medium

— —

ſe

—

—

——

—= —

—

—

73

7

eeſen ſun K ſutus ir uif

V p nOrtuls 3 hruh, naau Teo zunN1”“ 23 hn e wef 1 lN- fthus, Qus 7 a Pratra eu 7, p. Vimu onuue 2149 Gutuitanhui ſa Mn, 1„79 wWAniſ 1 In he 9. wannbi er Sn i ſe antzu,deft'g719 entem herlan 10 6 Soaunhse 70/14 TUheratähyüfän 3 rvechguttu rur roucunmiäin Ver.— 1 ſ 6 Mhlc exe niledaſus, denalu e de ent eyiuzmmem 8 1P,ARA1AMe woiraneüle gäſſe t 4 arudt ainrusluit. An 1 Mnghefattf eſt) lltnelig unmucus eit, Nounn,

„Apndultegerotus bro nleh eglegeahhe egrotu pr pfnedunnuyuet, tantum nieh eruuna

) 7

— — * = — 8 *

—— — 2

—— 2

———

5

—

colcllcendz K bi monts 5 G n, Wa

—

—

711 AA

I

——

—

—

=