4

AANN

ArAh llenatann, 4, 1

1,4 m 3 fenu, Cuniſ ſuſ Da ſe

— unnunei 6 344. Dorn erin. 2 N pun eperine m Kd A G nhuma—

8 1 ſatuere 12X EI ratIo n bn;

4110) 015½ 8☛ Lum ferum a1 e nan ſeg duamel, qud.

Itſsleguſ n

(anfe A r,,.. LLnn, mme futa W.

tunatiprenunca& 209 Fidenuſſ prorime ud

Nrequ fderu bat) 8 210 Alun lfe urus,j X eNcatbema.

Auurorime ſaes A 212 Lui ſenbenluim e un ſeriberet. Maaiſtratummitu ia r: E fermen 214 Cenſtalerdeſgrati 8 ad Senatus conſull adt

T

Atgumentum 1 3 6 1 7 enr Habetu 81' 9, Pbuauertun] 18 1ſecla lbef

„pt

7 7

t . Muide A” DI 7* 4 ruu mortuuc 17 4

.„Jorittt ,fendtn Auritid 84

7 1AN zt. deters, 19' 4 § Juc 20 6

ve funtimun mmat, 4

08(aad cuneluſa.

DECISIO LITVANICA 1I. 5

229 Medium ei extremdò, eui proximè aceedit, attri- buitar.

230 Quod de bello, idem de inducis eſt iudicium.

231 Proximus pubertati pro pubere eſt.

232 Non tam præſens flatus ſpectari debet, qudm quod euenire poteſt: ſi eò præſens ſtatus meli- net.

233 Non eſt abſurdum, viuentes pro mortuis habe- ri. Nam contra, qut in rebus humanis non ſunt, pro natis habentur.

234 Lex Cornelia captos ab hoſtibus, quaſi præam-

bula hora captiuitatis mortuos, fingit.

235 Deportati mortuis comparantur, talesq́; per de- decus habentur.

236 In acie verdò amiſii, per gloriam in perpetuum viuere mtelliguntur, parentibuś; proſunt.

237 Qui per virtutem peritat, non pol mterit.

238 Mortiferè vulueratus, poſtea inde mortuus, cùm vulneraretur, non cuùm verè extinguitur, mor- tuus intelligitur.

339 Qui intra mille paſſus, vbi Poloniæ Rex eſt, quo loco cædes ſunt capitales, hominem mortifers Vulnerauit: eo poft Regium diſceſſum ex vul- neribus extincto, capite pœænas luit. Tre autè, eum, qui abſente Rege vulneratus eſt, præſen- te extinguitur.

240 Lex Saxonica, de alienatione ægrotis prohibita, malè defendi a duritia poteſt, tantumq́, quia ita ſc ripta eſt, ſeruanda eſt. 4

241 Quod proximè futurum eſt, pro eo, quaſi iam ſit,

haberi: quomodo mtelligendum.

242 Mortiferum vulnus& illud dicitur, tam Me- dieis qudm Iuris eonſultis, quod nõ ſemper mor- tem adfert.

243 Homine mortiferé vulnerato, ruma poſtea in- terempto, qui Vulnerauit, cadis non tenetur-

244 Homine vulnerato, ita vt inde moriturum cer- tum ſit, viuente, aduerſus vulnerantem de oc-

ciſo agi non poteſt. 4

245 Homo, quam diu m eò anima eſt, mortuus dici

non poteſt.

246 Quod dictum eſt, iam morituros mortuis comha-

rari, per fittionem acceptum eſt. Ideoq in legi- bus Municipalibus non habet locum.

247 Mortiferèe vulneratos mortuis exæquari, nõ eſt per omnia verum.

248 Mortiferé vulneratos, etiam voce amiſſa, recte

. teſtamentum facere.

249 Quæ animi iudicio geruntur, in ijs, mentis non corporis integritas exigitur..

250 In nouiſimo vitæ tempore, rectè matrimonium contrahitur.

z5i Ius quantumuis durum ſeruandi eſt:& ſecun- dum id iudicandum.

252 Mortiferdò à ſé vulnerati teſtamentum, non tan- quam à furioſo, ſed tanquam ab ægroto factum, Vltra trium ſolidorum ſummam Iure SJaxonico non valet:& ita pronunciatum eſt.

„X FACTO

/

— K 5

5

O modi. Quidam

1 cõſciſcendæ ſi- bi mortis cau- ſa, manus ſuo ipſe corpori in — tulit: tanta mo-⸗

— riendi pertina- cia, vt aluo ferro exſecta, quo maturius ſe rebus humanis extraheret, manibus inte- ſtina auelleret ſura. poſtridieq́;, quam id fe- ciſſet, deſperata iam ſalute, teſtamentũ con- didit. Quærebatur, vtrum Tabulæ teſta- menti, quod ab homine ita affecto dictatũ eſſet, valerent nec ne? Fratres defuncti, ad quos inteſtati hæreditas pertinebat, teſta- mentum nullius eſſe momenti dicebant. Quippe quod defunctus cùm nuncuparet, ſuæ mentis non fuiſſet, magnoq́; argumen- to eſſe, quod ipſe in ſe admiſiſſet. Neminem

enim, qui ſuæ mentis eſſet, ſibi manus in- ferre, mortemq́; conſciſcere. Furioſorum

2 eum exitum eſſe, qui, quia f iudicio carent,

teſtamentum condere legibus prohiben- tur:§. Præterea. Inſti. quib. non eſt permiſ. fac. teſtament. l. ij.& l. in aduerſa. ff. Qui te- ſta. facere poſſunt. etiam pietatis cauſa. c. fi. de ſucceſſ. ab inteſt. hæc erat ſumma defen- ſio inteſtati cauſam tuentium.

Ex aduerſo defuncti vxor, quæ lega- tum ex teſtamento petebat, virum ſuum poſt manus ſibi illatas reſipuiſſe:&, cùm

Tabulas teſtamenti conderet, ſuæ fuiſſe

mentis multis argumentis confirmabat. Nam acciri ad ſe Magiſtratum iuſsiſſe: co- ram quo, de more Gentis, voluntatis ſuæ ſententiam ſupremumq́; iudiciũ eius, quod poſt mortem ſuam fieri vellet, dictaret. de- teſtatum item tanti in ſe facinoris perpetra- ti crimen, ex inſtitutoq́; ſacroſanctæ Ro- manæ Eccleſiæ, ſacerdote adhibito, pœni- tentem arcana mentis ſuæ, maleq́; facta co-

gitataq; profeſſum, popoſciſſe Deum veni-

iij am. ſo-

——

——.—